ยู่ใต้แขนเสื้อ “แต่เหมยอู่ไม่เคยมีความสุขเลยสักนิด”เฉินเสียนตอบว่า “ในเมื่อเจ้าไม่ยอมรับ เราก็เลิกพูดถึงมันเถอะ พอกลับมาแล้วเห็นพวกเจ้าสองคนยืนคำนับเพื่อทำความเคารพข้าอย่างตั้งอกตั้งใจอยู่ที่ประตูข้าเองก็มีความสุขมาก”การคำนับเมื่อครู่เห็นได้ชัดว่ามันคือการที่ฉินหรูเหลียงและหลิ่วเหมยอู่คำนับฟ้าดินเฉินเสียนแค่บังเอิญเข้ามายืนอยู่ตรงกลางพอดีความอึดอัดฉายวาบขึ้นมาบนใบหน้าของหลิ่วเหมยอู่ ยังไม่ทันที่ฉินหรูเหลียงจะระบายความโกรธ เฉินเสียนก็คว้ามือของหลิ่วเหมยอู่และเดินเข้าไปในห้องจัดงานอย่างสนิทสนม ราวกับว่าการปะทะคารมเมื่อครู่นี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน พลางพูดว่า “กำลังคำนับฟ้าดินอยู่ไม่ใช่หรือ กลับเข้าไปแล้วคำนับฟ้าดินต่อเถอะ วันนี้ความคับข้องใจจะหายไป ต่อจากนี้ทุกคนจะเป็นครอบครัวเดียวกัน”การที่เธอจับมือหลิ่วเหมยอู่ไว้แบบนี้ทำให้หลิ่วเหมยอู่ไม่สบายใจเอามากๆ25
ฉินหรูเหลียงไม่รู้ว่าเฉินเสียนไปกินยาอะไรผิดมา เขาเอ่ยอย่างเย็นชาว่า“ม่านก่อเรื่องมากพอแล้ว กลับไปที่เรือนด้านหลังของท่านซะ”เฉินเสียนไม่สนใจ “จะเป็นไปได้อย่างไร ท่านแต่งงานสองครั้งในระยะเวลาเพียงสามเดือน ข้าจะไม่อยู่ร่วมฉลองได้อย่างไร แค่เหล้าจอกเดียวท่านก็ให้ข้าดื่มไม่ได้หรือ”เฉินเสียนพูดพลางคว้าเก้าอี้ในห้องนั้นก่อนจะปัดชุดและนั่งลงเธอเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยสีหน้าที่สุขุมราวกับจะสร้างความวุ่นวายให้ถึงที่สุดแม้ว่าเสื้อผ้าที่สวมอยู่
