ฮ่องเต้ในตอนนี้ไม่ชอบใจหลัวอี้อีกต่อไปแล้ว แต่อย่างไรก็เป็นแค่ฉากหน้า ทว่าทหารสามพันนายที่เขาเสียไปก็ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เช่นกัน เขากับหลัวฮองเฮา ต่างก็ลอบถอนหายใจ
ฉู่อี้อันสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะกล่าวขึ้นอีกครั้ง “สถานการณ์สงครามในเมืองฉู่ขณะนี้น่าเป็นห่วงอย่างมาก จะผิดพลาดนิดเดียวก็ไม่ได้ เพื่อที่จะป้องกัน ขอเสด็จพ่อออกราชโองการเปลี่ยนตัวแม่ทัพและรีบนำตัวแม่ทัพฮั่วและผู้บัญชาการหลัวกลับเมืองหลวงด้วยพ่ะย่ะค่ะ ไม่ว่าผิดถูกอย่างไรก็ต้องฟังความของพวกเขาทั้งสองฝ่ายต่อหน้าจึงจะสามารถตัดสินใจได้พ่ะย่ะค่ะ!”
เกิดเรื่องในกองทัพ จะต้องจัดการเรื่องอย่างระมัดระวังที่สุด
หากในทัพซีเยว่มีหนอนบ่อนไส้อยู่จริงๆ แน่นอนว่าผลลัพธ์ที่ตามมาก็น่ากังวล
ถึงแม้ฮ่องเต้จะไม่ได้คิดว่าฮั่วกังเป็นฝ่ายลงมือกับหลัวอี้ แต่ก็กลับไม่กล้าจะชะล่าใจ
“ถ่ายทอดคำสั่งของข้า ให้ฮั่วกังและหลัวอี้กลับเมืองหลวงโดยด่วน” ฮ่องเต้กล่าว คิ้วขมวดมุ่น ใบหน้ายังเต็มไปด้วยความกังวล “แม่ทัพใหม่ของเมืองฉู่ พวกเจ้ามีคนที่เหมาะสมจะแนะนำหรือไม่?”
เรื่องของอำนาจทางทหาร ใครๆ ก็อยากเข้าไปกอบโกยผลประโยชน์ ทว่าโอกาสในขณะนี้…
กลับทำให้ผู้คนรู้สึกถึงอันตราย กลัวว่าจะหลีกหนีไม่ทันเสียด้วยซ้ำไป
หากตรวจสอบแล้วพบว่าการบาดเจ็บของหลัวอี้มาจากคนภายใน เรื่องหลังจากนั้นห้ามไม่ให้ฮ่องเต้คิดมากก็เป็นเรื่องยากแล้ว ถึงเวลานั้นอาจกลายเป็นว่ามีคนต้องการยึดอำนาจจึ
