่ถือมาเล่นลงและปัดมือ “ข้าไม่ต้องการไปเป็นคนคุมหมาก เรื่องนี้มีท่านพ่อและพี่ชายของข้าทำอยู่แล้ว อีกอย่าง ขอเพียงมีพวกเขาอยู่ ข้ากลับรู้สึกสุขใจนักที่มีชะตาเป็นหมากของผู้อื่น”
ทั่วป๋าอวิ๋นจีสะเทือนใจเป็นอย่างมาก
ฉู่สวินหยางจะต้องเชื่อใจฉู่อี้อันกับฉู่ฉีเฟิงมากเท่าใด นางถึงได้ยอมก้มอยู่ภายใต้การแก่งแย่งชิงอำนาจของกษัตริย์จอมปลอมเช่นนี้อย่างเป็นสุข?
“ตระกูลกษัตริย์ไร้คำว่าครอบครัว ท่านเชื่อใจว่าพวกเขาจะปกป้องท่านทั้งชีวิต ถ้าหาก…” ทั่วป๋าอวิ๋นจีหายใจเข้าลึกก่อนจะเอ่ย
“ไม่มีถ้าหาก!” ฉู่สวินหยางแทรกหยุดคำพูดของนางด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด
ตระกูลกษัตริย์ไร้คำว่าครอบครัว แต่ท่านพ่อและพี่ชายของนางเป็นข้อยกเว้น ชาติที่แล้วพวกเขาชดใช้ให้นางราวคีรีทั้งลูก ยอมตายแทนนาง หากมีการหักหลังจริงๆ ท้ายสุดของชาติก่อน ทุกคนคงจะไม่จุดจบเช่นนั้น
ทั่วป๋าอวิ๋นจีกลั้นหายใจ มองนางอย่างคาดไม่ถึง สุดท้ายก็ยิ้มออกมาแห้งๆ “เสียดายที่ข้าไม่มีชะตาเช่นนั้นเหมือนท่าน”
“องค์ชายห้าก็นับว่าเป็นพี่ชายแท้ๆ ของเจ้า!” ฉู่สวินหยางเอ่ย และมองนางให้ลึกลงไป “ในเมื่อเจ้าคิดว่าครอบครัวไม่น่าพึ่ง แต่ความสัมพันธ์ใหญ่หลวงเช่นนี้ยังนับว่าเป็นประโยชน์ แค่ต้องเปลี่ยนวิธีเท่านั้น ข้ามาพูดเรื่องพวกนี้กับเจ้าไม่ได้มีความหมายอื่น เพียงอยากตักเตือนเจ้า และแน่นอน ตอนนี้เจ้าอยากไปก็มิใช่ไม่ได้ องค์ชายก็ไม่ได้มีเวลาว่างไปสะกดรอยตามเจ้า แต่ถึงเจ้าจะก