จริงไม่ หากนับเข้าจริงๆ เวลาตั้งแต่ที่พวกเขาเจอมือสังหาร จนถึงเวลาที่ทั่วป๋าไหวอันพาตัวซูหว่านกลับวัง นับรวมกันแล้วได้เพียงแค่สองชั่วยามกว่า[1] หากต้องการคำนวณเวลาที่มือสังหารบุกเข้าทำร้ายจนต่างคนต่างหนีเตลิดไป ก็แค่หนึ่งชั่วยามกว่าเท่านั้น
แต่สำหรับหญิงสาวที่มาจากตระกูลสูงส่งแล้ว กลางค่ำกลางคืนหายตัวไปที่ไหนไม่รู้กับผู้ชายแปลกหน้า หนำซ้ำอยู่ด้วยกันสองต่อสองถึงหนึ่งชั่วยาม ก็ถือว่าเป็นเรื่องยิ่งใหญ่มากแล้ว
ฮ่องเต้รู้เรื่องนี้ดี ก่อนหน้านี้เขาเองไม่ได้คิด จนมาวันนี้ซูหลินกลับโวยวายบุกมาถึงที่นี่
ใบหน้าของฮ่องเต้ราวกับปรากฎหน้ากากน้ำแข็งขึ้นมาหนึ่งชั้น มุมปากแข็งตึงอยู่นานกว่าจะค่อยๆ เอ่ยปากพูดขึ้น “มันก็แค่แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าน่ะ ทำไปเพราะช่วยเหลือคน…”
ซูหลินหันไปมองฉู่อี้อันที่นั่งนิ่งไม่ขยับไปไหน กลัวว่าฮ่องเต้จะเข้าข้างคนในครอบครัวของตน จึงเอ่ยขึ้นเสียงดังอีกครั้งว่า “ฝ่าบาท การที่เขาช่วยเหลือผู้อื่นหาได้ผิดไม่ แต่เขาไม่ควรทำลายชื่อเสียงความบริสุทธิ์ของน้องสาวข้าแบบนี้!”
คำพูดของฮ่องเต้ถูกพูดแทรกขึ้น แววตานิ่งลึก ราวกับว่านึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ จากนั้นหันหน้าไปปรายตามองทั่วป๋าไหวอัน
“ท่านหญิงซูถูกมือสังหารทำร้ายจนเลือดไหลไม่หยุด ข้ากระหม่อมเห็นดังนั้นจะไม่ช่วยเหลือก็กะไรอยู่ ตอนนั้นข้าทำผิดกฎผิดเกณฑ์จริง แต่ข้าก็เพียงแค่ช่วยนางพันแผลเท่านั้นเองพะยะค่ะ!” ทั่วป๋าไหวอันตอบ น้ำเสียงเง
