ทางด้านสกุลซูที่อยู่ในการนั่งรถม้าระหว่างกลับจวน ใบหน้านั้นเริ่มบิดเบี้ยวขึ้นเรื่อยๆ
อดกลั้นมานาน แต่ซูหว่านก็ยังไม่คลายความโกรธ นางเขวี้ยงถ้วยชาลงบนโต๊ะอย่างแรง กล่าวว่า “ท่านพี่ เหตุใดจู่ๆ เจ้านั่นถึงมาปรากฏที่เมืองหลวงได้เล่า? มิใช่ว่าเขาถูกขับไล่ให้อยู่นอกเมืองหรอกหรือ? เรื่องใหญ่เพียงนี้ เหตุใดพวกเราจึงไม่ทราบมาก่อน? ตอนนี้เขายังเกี่ยวพันกับเหยียนหลิงจวินอีก? นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?”
ใบหน้าซูหลินเต็มไปด้วยความเยือกเย็น เขาเหลือบสายตามองนางก่อนจะเบนไปยังด้านข้างแทน ไม่ได้พูดอะไรออกมา
“ท่านพี่!” ซูหว่านยิ่งกระวนกระวายกว่าเดิม ส่งเสียงในลำคอก่อนจะถอนหายใจเสียงดัง เวลานี้รถม้าที่พวกเขานั่งอยู่กลับกระตุกหยุดอย่างรุนแรง
น้ำชากระเด็นหกออกมา สาดเลอะโดนทั้งสองคน
ซูหว่านที่กำลังจะเตรียมปะทุความโกรธนั้น กลับได้ยินเสียงปะทะกันของอาวุธดังมาจากภายนอก เสียงที่ลอยมานั้นยังไกลอยู่บ้าง แต่กลับได้ยินอย่างชัดเจน คล้ายกับมีคนประมือกันบนถนน
สองพี่น้องต่างก็นิ่งเงียบไป ก่อนจะพากันตกใจ ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีขาวซีดอย่างฉับพลัน
———————————————————————–
