่เหยียนหลิงจวินไม่แยแส แล้วเขาค่อยๆ เดินจากไปอย่างช้าๆ
ฉู่ฉีเหยียนเห็นท่าทางที่เขาทำเป็นไม่สนใจใยดีฉู่ฉีเหยียนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แสดงอาการที่ยากนักจะปรากฏ แสดงสีหน้าเย็นชา
หลี่หลินเดินมาจากข้างหลังถามด้วยความกังวลว่า “ซื่อจื่อท่านเกรงว่าเขาจะใช้หยางเฉิงกังก่อเหตุเช่นนั้นหรือ?”
“เขาไม่ได้โง่เง่าขนาดนั้น!” ฉู่ฉีเหยียนพูดพลางยิ้มเหน็บแนม สายตาจ้องมองรถม้าตระกูลเฉินชั่วขณะ “ฝ่าบาททรงจิตใจโหดเหี้ยม แม้เหยียนหลิงจวินจะมีความสามารถล้นฟ้าเพียงใด ไม่มีทางที่ฝ่าบาทจะหูเบาเชื่อเขาแน่นอน” เจ้าก็รู้ว่าเรื่องทุ่มเทมากไปท้ายที่สุดจะคว้าน้ำเหลว!” นับประสาอะไรกับหรงเฟยเล่า? แม้นในครรภ์จะเป็นโอรสสวรรค์ ภายหลังคนที่กำลังถูกหยางเฉินเกิงลากออกมา ขอเพียงมีความสัมพันธ์เกี่ยวดองกับเชื้อพระวงศ์ ข้าเอาหัวเป็นประกันว่าแผนที่พวกเขาวางไว้มานานจะสูญเปล่า เพราะจะทำให้ฮ่องเต้ทรงสงสัยเป็นลำดับแรก”
ทั่วป๋าหรงเหยาตัวคนเดียวจะมีอำนาจเท่าไหร่กันเชียว? อีกอย่างนางเพิ่งมาอยู่ซีเยว่ได้ไม่นาน? ทั้งยังเป็นหญิงจากชนเผ่าอื่น นางบอกว่ามีผู้ต้องการเอาชนะนางรึ? หากอ้างว่านางโชคร้ายทำให้ผู้อื่นเกิดปัญหายังจะดีเสียกว่า
ฉะนั้นทางด้านหยางเฉิงกัง คงไม่ใช่เพราะเรื่องนี้จึงหลับหูหลับตาทอดสะพานให้ ไม่ว่าจะเป็นเหยียนหลิงจวินหรือฉู่สวินหยางก็ตาม พวกเขาไม่มีทางเอามาเป็นอาวุธในการลอบทำร้ายอ๋องหนานเหอหรือเชื้อพระวงศ์ในวังของชนเผ่าแน่
ข้อนี้
