ตอนนั้นหลัวฮองเฮากำลังอารมณ์ดี จึงดุนางแล้วพูดว่า “ก็มีแต่เจ้าที่ชอบเที่ยวเล่น”
“ก็มีแต่เสด็จป้าที่รักหม่อมฉัน!” หญิงสาวขยิบตาส่งยิ้มหยาดเยิ้ม แล้วจับกระโปรงวิ่งออกไป หันหลังแล้วมองย้อนกลับมากะทันหัน ยักคิ้ว ดวงตาจ้องมองหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างหลังฮองเฮาท่าทางสงบเสงี่ยมอายุใกล้เคียงกับนาง
หญิงสาวจ้องสายตาที่เร่งเร้าของนางแต่นางกลับเมินเฉย และหลบสายตาไปด้านข้าง ฮองเฮากลับทำเป็นไม่สนใจเรื่องนี้ เพียงแต่ยิ้มแล้วตรัสว่า “พวกเจ้าก็ไปเที่ยวเล่นเถอะ แม่นมเหลียงสั่งให้คนคอยติดตามและระวังเรื่องความปลอดภัยด้วย!”
“เพคะ ฮองเฮา!” แม่นมเหลียงรับคำสั่งพลางยิ้ม
สาวรับใช้ที่อยู่ข้างๆ ท่าทางดีใจเก็บอารมณ์ความรู้สึกไม่ไหว พากันกล่าวขอบคุณ แล้วท่านหญิงก็พาสาวรับใช้วิ่งไป เน่ยซื่อกำลังช่วยกันลองจุดดอกไม้ไฟ จากนั้นก็มองดูประกายของดอกไม้ไฟที่กระจายออกจากดอกไม้ไฟที่พวกเขาถือ
เหล่าหญิงสาวที่อยู่ด้านล่างต่างครึกครื้น ยิ่งยกระดับบรรยากาศเฉลิมฉลองคืนวันส่งท้ายปีเก่าไปถึงจุดสูงสุด
เพื่อให้เหมาะกับบรรยากาศ ฉู่สวินหยางก็จุดดอกไม้ไฟสองอันตามพวกนาง จากนั้นก็คว้าประทัดแล้วหลบไปไกลอยู่หลังต้นเหมย ค้ำราวประคองนำเอาด้ามถือดอกไม้ไฟที่อยู่ในมือโยนไปมา ขณะนั้นจิตใจของนางรู้สึกผ่อนคลาย
ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่ที่นางสติหลุดลอย ทันใดนั้นนางสังเกตได้ว่าด้ามถือดอกไม้ไฟที่โยนไปตั้งนานก็ไม่กลับมาสักที นางสังเกตได้ว่ามีความผิดปกติ สา
