กระหม่อมถูกใส่ความพ่ะย่ะค่ะ วันนี้กระหม่อมเพียงว่าไปตามสถานการณ์ พระสนมหรงเฟยเคยแต่ติดต่อกับใต้เท้าเหยียนหลิงเท่านั้น แต่กระหม่อมไม่ได้เป็นคนพูดนะพ่ะย่ะค่ะ!”
เฉินเกิงเหนียนกำลังจะพูด กลับได้ยินเสียงคนกระแอมขึ้นมาเดี๋ยวนั้น
ทุกคนมองไปตามเสียง กลับเป็นฉู่อี้เจี่ยนอมยิ้มและมีเด็กรับใช้ที่คอยติดตามอย่างใกล้ชิดประคองแขนข้างหนึ่งลุกขึ้นเดินออกมาจากที่นั่งอย่างเชื่องช้า
เขาเดินทีละก้าวๆ อย่างช้าๆ ถึงแม้ว่าขาจะยังเดินได้ไม่คล่องจนต้องให้เด็กรับใช้คอยช่วยพยุงแขนข้างหนึ่ง แต่เขาก็กลับมายืนได้แล้วจริงๆ
————————————————————————
