คาดไม่ถึงว่าจุดประสงค์ของฝ่ายตรงข้ามจะเป็นการฉวยโอกาสช่วงชุลมุนนี้จัดการเหยียนหลิงจวิน!
เห็นสีหน้าหม่นหมองของฮ่องเต้แล้ว ฉู่สวินหยางพึมพำอยู่ชั่วครู่ แล้วกวักมือเรียกชิงหลัวเข้ามาสั่งงาน 2-3 ประโยค
ชิงหลัวตั้งใจฟังแล้วตอบรับทุกถ้อยคำ
เวลานี้โฉมหน้าที่แท้จริงของนักฆ่าที่วางยาพิษถูกเปิดโปงแล้ว แน่นอนว่าคำสั่งปิดตำหนักของฮ่องเต้ก่อนหน้านี้ก็ถูกยกเลิกตามไปด้วย
ชิงหลัวอาศัยช่วงเวลาที่ความสนใจของทุกคนต่างถูกดึงไปรวมกันที่ห้องอุ่น ถอยไปหลบหลังเสาในทันใด แล้วฉวยโอกาสที่องครักษ์หละหลวม แอบออกไปทางประตูด้านข้าง
ฉู่ฉีเหยียนที่นั่งเยื้องกันดูราวกับกำลังสนใจสถานการณ์ฝั่งฮ่องเต้ด้านนั้น แท้จริงแล้วกลับแอบสังเกตทุกความเคลื่อนไหวของฉู่สวินหยางทางด้านนี้ตลอด…
เกิดเรื่องกับเหยียนหลิงจวิน นางไม่ยอมอยู่เฉยแน่
ทันใดนั้นพอเห็นชิงหลัวออกไป เขาเองก็ไม่รอช้ารีบส่งสายตาเป็นนัยไปให้หลี่หลินที่อยู่ข้างกายทันที เอ่ยเสียงเบาว่า “ตามออกไป ขวางนางไว้!”
“ขอรับ!” หลี่หลินตอบรับ แล้วก็หาทางหลบออกไปทางประตูด้านข้างที่อยู่ด้านหลังที่นั่งฝ่ายชายเหมือนกัน
แน่นอนว่าคนที่คอยสังเกตการณ์ทุกอย่างในตำหนักนี้ไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว พอฉู่ฉีเฟิงเห็นว่าเขาสั่งให้หลี่หลินออกไปก็รู้ได้ว่าเขาไปจัดการชิงหลัว ในขณะเดียวกันเขาก็ตีหน้าตายแอบส่งสัญญาณมือให้เจี่ยงลิ่ว
เจี่ยงลิ่วรับคำสั่ง รีบตามหลี่หลินไปอีกคน
โต๊ะที่ฉู่ฉีเฟิงและฉู่ฉีเหยียนน