ะสนมหรงเฟยได้ยาพิษที่แปลกและร้ายแรงขนาดนี้มาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เรื่องนี้ดูมีลับลมคมในจริงๆ ฝีมือการรักษาของใต้เท้าเหยียนหลิงเหนือกว่าผู้ใด ทุกคนต่างรู้ดี และยัง…”
เขาพูดไปเพื่อหลีกหนีสายตาที่มองมาอย่างคลุมเครือ เว้นวรรคไปครู่หนึ่งถึงเอ่ยต่อว่า “ตามที่เล่ากันมาตอนที่เขารักษาองค์ชายเจี่ยนก็ใช้วิธีรักษาแบบใช้พิษแก้พิษ ตอนนั้นพิษในร่างกายองค์ชายเจี่ยนแม้แต่หมอเฉินยังอับจนหนทาง ถ้าเขาสามารถใช้พิษช่วยชีวิตคนได้แบบนั้น คิดว่า…สำหรับเขาแล้วยาพิษที่พบวันนี้ก็คงไม่เกินความสามารถหรอกพ่ะย่ะค่ะ!”
สีหน้าฮ่องเต้หมองคล้ำ ถึงแม้จะกินยาถอนพิษยับยั้งไม่ให้พิษเข้าสู่กระแสเลือดโดยตรงไปแล้ว แต่ยังไงก็ถือว่าได้รับบาดเจ็บ และยังมีร่องรอยยาพิษบางส่วนเหลืออยู่บนแขนที่ต้องไปรักษาต่อ ตอนนี้ดูท่าทางไม่ค่อยดีและมีอาการอ่อนเพลียเล็กน้อย
ฮ่องเต้ไม่ได้ตรัสสักคำ แค่มองเหยียนหลิงจวินอย่างจริงจังอีกรอบเท่านั้น
เมื่อครู่ที่เหยียนหลิงจวินตอบอย่างใจเย็น ไม่ได้ทำไปเพื่อไขข้อสงสัยของหมอคัง แต่เพื่อลองใจทั่วป๋าไหวอันด้วยตนเองว่า “องค์ชายห้าคิดเห็นเช่นไร? ท่านก็คิดว่าข้ากับพระสนมหรงเฟยสมคบคิดกันก่อกบฏลองปลงพระชนม์หรือไม่?”
ทั่วป๋าไหวอันพลันอึ้งไปชั่วขณะ เงยศีรษะมองหน้าเขาอย่างสับสน
จากข้อแก้ต่างก่อนหน้านี้ หรงเอียนสาวใช้ที่ตายไปเป็นนักฆ่าจริง แต่เรื่องนี้กลับไม่มีหลักฐานที่บ่งชี้ไปที่ทั่วป๋าหรงเหยาโดยตรงเลย
ขณะนี้เหยียนหลิง
