ฉู่ฉีเฟิงเตือนเขาอย่างคลุมเครือ 2-3 ประโยค ทีแรกเขาก็ไม่ได้เชื่อคำพูดของฉู่ฉีเฟิงทั้งหมด แต่ถือว่ากันไว้ก่อนจึงให้คนไปเชิญหมอหลวงที่ไว้ใจได้ไปตรวจและพบร่องรอยผู้ก่อเหตุอย่างที่คาดไว้
ซูหลินตกใจจนเหงื่อเย็นไหลทั้งตัวทันที และพอดูตามหลักฐานที่พบแล้วก็อยากจะลากตัวซูหว่านมาสั่งสอนเองสักที
ด้วยเหตุนี้น้องชายและน้องสาวทั้งสองคนเจอกันก็เหมือนเจอศัตรู เห็นฝ่ายตรงข้ามขัดหูขัดตาไปเสียหมด
แผนร้ายของฉู่ฉีเหยียนคว้าน้ำเหลวอีกครั้ง แต่เขากลับยังไม่ถอดใจ เวลาที่เจอพี่น้องของฉู่สวินหยางก็ทำตัวปกติ ไม่แสดงท่าทางเคียดแค้นหรืออาฆาตแม้แต่น้อย
ฉู่สวินหยางหันมามองใบหน้าด้านข้างของเขาที่รู้เรื่องดีทุกอย่างแต่สีหน้ากลับไม่ยินดียินร้ายอย่างสนใจ และยังเน้นอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า “ตามที่ข้ารู้มา ในช่วงเวลาเดียวกันยังมีการเปลี่ยนตัวให้คนในตระกูลซูรับผิดชอบดูแลยาของชายาซื่อจื่อโดยเฉพาะด้วยนี่!”
ขณะนั้นนัยน์ตาที่ทอดมองอย่างนิ่งเฉยราวกับซ่อนความนัยบางอย่างไว้ ในที่สุดก็ทนไม่ไหวหันกลับไปมองนางจนได้
“แน่นอนว่าซูหว่านก็เป็นคนจัดการเรื่องนางในคนใหม่ด้วย!” ฉู่สวินหยางกล่าวพร้อมกับสบตาเขาโดยตรง “ถึงซูหว่านเป็นคนทำเรื่องนี้ทั้งหมด ต่อให้หลังจากนี้จะมีคนสืบหาความจริง คนของตระกูลซูที่มีส่วนพัวพันก็ต้องรับผิดชอบเอง เพียงแต่ว่าท่านหญิงซูเกี่ยวพันกับเรื่องนี้… อย่างลึกซึ้งมากจริงๆ!”
