ฉู่สวินหยางไม่พิศวาสงานเลี้ยงเช่นนี้มาแต่ไหนแต่ไร ทว่าครั้งนี้กลับต่างไปจากเดิม นางอยู่ร่วมวงกับพวกฉู่เยว่หนิงกล่าวทักทายพูดคุยเหล่าชายาและคุณหนูที่มาร่วมงาน ทว่าสายตาก็คอยสังเกตุการณ์เคลื่อนไหวของคนรอบด้าน วนเวียนอยู่หลายทีจนพบคนที่นางสนใจในที่สุด
นางหันไปมอง คล้ายว่าคนผู้นั้นจะรู้สึกตัว จึงขมวดคิ้วมองกลับมา
ฉู่สวินหยางยิ้มบางๆ ก่อนจะหาข้ออ้างผละตัวออกจากกลุ่มคนแล้วเดินไปนอกตำหนัก
คนผู้นั้นตะลึง ดวงตาเคร่งขรึมมองตามแผ่นหลังของนางไป จากนั้นก็ตัดสินใจเดินตามออกไปทันที
———————————————————–
[1] ยามเว่ย คือช่วงเวลาประมาณ 11.00-13.00น.
