ขอเพียงนางมีกำลังทหารอยู่ในมือ ฮ่องเต้ก็คงจะเกรงใจอยู่บ้าง อีกทั้งภูมิประเทศตรงนั้นก็ประเสริฐด้วยประการทั้งปวง ตัดความเป็นไปได้ทั้งหมดที่ศัตรูจะเข้าโจมตี ทุกสนามศึกนับจากนั้นล้วนตกอยู่ในกำมือนาง นางเตรียมการและควบคุมทุกอย่างได้ตามใจสั่ง ดังนั้นจึงยังไม่เคยตกเป็นฝ่ายปราชัย
จะปราบทัพหนานฮวาได้หรือไม่ ไม่ว่าจะชาติก่อนหรือชาตินี้ล้วนแต่ไม่ส่งผลกระทบทางใดแก่วังบูรพาทั้งสิ้น สิ่งสำคัญคือดึงทัพหนานฮวาไว้ให้ได้นานที่สุด ยิ่งยื้อไว้ได้นานเท่าไร อำนาจทหารในมือก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น
ฉู่ฉีเฟิงจ้องหน้าโต๊ะด้วยสายตาเป็นประกาย ตราบจนรอยน้ำบนโต๊ะถูกความร้อนจากเตาไฟในห้องทำเอาเลือนหายไปกับสายลม เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ใบหน้าทอประกายยินดี เงยหน้ามองฉู่สวินหยางที่อยู่ตรงหน้าด้วยความเหลือเชื่อ
ฉู่สวินหยางกลัวเขาจะเห็นพิรุธ จึงฉีกยิ้มยิงฟัง เอ่ยว่า “ข้าก็แค่พูดไปตามที่เห็นบนกระดาษ รู้สึกว่าพื้นที่ตรงนั้นไม่เลว แต่ความจริงเป็นอย่างไร ก็ต้องรอให้พี่รองกลับไปตรวจสอบเสียก่อนจึงจะรู้”
ฉู่ฉีเฟิงมองนางด้วยสีหน้าซับซ้อน
ฉู่สวินหยางคว้าแขนเสื้อเขาแล้วดึงตัวลุกขึ้น กระพริบตาปริบๆ “แต่จะใช้ได้จริงหรือไม่ก็ตามแต่ ในฐานะที่ข้าทุ่มเทแรงกายแรงใจช่วยพี่รอง พี่รองต้องตอบแทนข้า ข้าไม่ต้องขึ้นเขาไปกับพี่ได้หรือไม่?”
“เจ้าเด็กคนนี้นี่นะ!” ฉู่ฉีเฟิงชะงักไป เห็นว่านางอ้อมวนไปเสียไกลก็เพื่อจะพูดคำนี้ จึงกลั้นเสียงหัวเ
