เรื่องนี้ให้สำเร็จแต่เหตุใดนางจึงเลือกที่จะทำเช่นนี้?
ในใจของซูหลินสับสันงุนงงไปหมดแล้ว
ความจริงเขาก็มองออกมาโดยตลอดว่าฉู่หลิงอวิ้นเว้นระยะห่างกับเขา ทั้งลึกๆ ก็รู้ว่าอีกฝ่ายไม่เห็นด้วยกับงานแต่งงาน
ก่อนหน้าที่ราชโองการจะออกมาหนึ่งวัน เรื่องที่ฉู่หลังอวิ้นเอาเรื่องความตายของตัวเองมาต่อรอง แม้จวนอ๋องหนานเหอจะสั่งให้ปิดข่าว แต่ก็ปิดฉู่สวินหยางได้ไม่มิด ด้วยการเคลื่อนไหวบางอย่างข่าวจึงถูกส่งไปถึงหูของซูหลิน
แม้ว่าเบื้องหน้าฉู่หลิงอวิ้นจะทำทุกอย่างเป็นปกติ แต่จะให้ซูหลินไม่คิดอะไรเลยก็เป็นไปไม่ได้ ด้วยหลายปีที่ผ่านมาหัวใจเขาหมกมุ่นอยู่กับความหวังที่จะได้ฉู่หลิงอวิ้นมาครอบครอง เขาจึงบอกตัวเองให้หลบเลี่ยงไม่รับรู้ประเด็นเหล่านั้น จนเกิดปัญหาขึ้นอย่างตอนนี้…
เมล็ดพันธุ์แห่งความเคลือบแคลงที่อยู่ในใจพลันแตกดอกออกผล กลายเป็นความเกรี้ยวกราดเทียมฟ้า
ถูกต้อง ฉู่หลิงอวิ้นมีแรงจูงใจที่จะทำเรื่องแบบนี้ เพียงแค่เขากล่อมตัวเองให้ไม่เชื่อก็เท่านั้น!
อยู่ๆ ซูหลินก็หัวเราะเยาะเย้ยตัวเอง
เขาสะบัดชายชุดคลุมแล้วลุกขึ้นจากเตียง สาวเท้ายาวออกไปด้านนอก
“ซื่อจื่อ…” จื่อเหวยกับจื่อซวี่พลันกระซิบพร้อมกัน
ซูหลินเดินไปได้สองก้าว หลุบตาลงมอง พลันรู้สึกว่าชุดมงคลสีแดงดังเปลวเพลิงตัวนี้ ช่างตอกย้ำความอัปยศให้ลึกแทรกมากขึ้นกว่าเก่า
ซูหลินยกมือกระชากชุดเจ้าบ่าวจนขาดแล้วเขวี้ยงลงพื้นสุดแรง เท้าเหยียบผ่านเศษผ้าขาดวิ่นไ
