น้องสี่ของข้า? ถึงตอนนั้นพวกเจ้าจวนอ๋องหนานเหอก็จะพูดได้ว่าท่านพ่อใช้แผนสกปรกมาทำลายการเกี่ยวดองของพวกเจ้ากับสกุลซู ความเคลือบแคลงในใจของฝ่าบาทจะต้องถูกกระตุ้นอีกครั้ง ถึงเวลานั้นวังบูรพาจะต้องตกนรกทั้งเป็น ตัวเจ้าเองไม่เพียงหลุดพ้นจากวิกฤติ ยังสามารถโจมตีวังบูรพาจนถึงขึ้นเอาชีวิตได้อีกด้วย”
นี่เป็นจุดที่น่ากลัวที่สุดของแผนการครั้งนี้ นางรอดตัวไม่พอยังไม่ลืมจะลากวังบูรพาลงนรกไปด้วย ยังดีที่แผนการตอนหลังถูกแทรกแซง ไม่อย่างนั้น…
แค่เพียงคิด ฉู่สวินหยางก็ใจสั่นไปหมด!
ฉู่หลิงอวิ้นขบฟันแน่น ไม่เอ่ยวาจา ได้แต่เบี่ยงตาหลบอย่างทนรับไม่ไหวกับสายตากดดันของฉู่สวินหยาง
ฉู่สวินหยางไม่ได้หวังว่านางจะตอบคำถาม จึงเอ่ยกับตัวเองต่อไปว่า
“รายละเอียดพวกนี้ซูหว่านคงไม่รู้สินะ? ตอนที่เจ้าร่วมมือกับนางคงจะบอกแค่ว่าเพื่อเล่นงานข้า มีเจ้าคอยวางหมากอยู่เบื้องหลัง ซูหว่านเป็นคนลงมือ เริ่มจากสั่งคนให้ทำเสื้อผ้าของพวกคุณหนูให้เปื้อน ล่อข้ากับน้องสี่ไปที่เรือนหลังนั้น ถึงเวลานั้นเจ้าก็ฉวยประโยชน์เอาตัวน้องสี่ไป ขณะเดียวกันก็ให้ซูหว่านกักตัวข้าไว้ ถือว่าชำระแค้นธนูดอกนั้น แต่น่าเสียดายเหลือเกินที่ข้าไม่ได้หลงกล และทันทีที่เจ้าเห็นว่าเหตุการณ์ไม่เป็นไปตามแผน เจ้าก็รีบตัดสินใจถอนตัวทันควัน แต่ว่าซูหว่านทางนั้น เพราะเจ้าไม่อาจบอกแผนเรื่องหนีงานแต่งงานให้นางฟัง ทั้งยังไม่กล้าแหวกหญ้าให้งูตื่น สุดท้ายจึงปล่อยมือไม่ใย
