ก็เสริมว่า “พวกเราคนของวังบูรพา หากเคลื่อนไหวภายในจวน จะสะดุดตาเกินไป”
เทียบกันแล้ว สาวใช้สองสามคนที่อยู่ข้างกายเหยียนหลิงจวิน นอกจากเชินหลานที่แต่งตัวเป็นหมอฝึกหัดคอยติดตามเขาคนอื่นๆ ล้วนแต่ไม่คุ้นหน้า
“อืม ตามใจเขาเถอะ” ฉู่สวินหยางไม่หยุดคิดมาก พยักหน้าเอ่ยว่า “ไปเถอะ พวกเราก็ไปหาที่ที่คนเยอะๆ หลบสายตาเสียหน่อย”
งานสมรสระหว่างท่านหญิงอันเล่อกับซื่อจื่อในอ๋องฉางซุ่น มีฮองเฮาเป็นแม่สื่อ ทั้งฮ่องเต้ยังประราชทานสมรสให้ด้วยพระองค์เอง เหล่าขุนนางและชนชั้นสูงภายในเมืองหลวงที่มาได้ไม่มีใครจะไม่มาร่วมอวยพร ภายในจวนอ๋องแน่นขนัดไปด้วยผู้คน ไม่ว่าจะเรือนหน้าเรือนหลังล้วนกระจุกไปด้วยคนทั้งสิ้น ห้องโถงด้านหน้ายังพอจัดการไหว ส่วนด้านหลังก็ตระเตรียมเรือนทุกหลังที่ใช้งานได้ แล้วพาคนแยกย้ายไปต้อนรับที่ห้องรับแขกของเรือน
ฮูหยินใหญ่ผละจากคนแซ่เจิ้งแล้วก็ไปที่เรือนหลิงหลง
ฉู่เยว่หนิงถูกนำตัวมาไว้ที่ห้องสาวใช้ด้านหลังของเรือน ดีที่วันนี้สาวใช้ทุกคนต่างวุ่นวายจนหัวหมุน ดังนั้นที่นี่จึงไม่มีใคร
ตอนที่ฮูหยินใหญ่ไปถึงฉู่เยว่หนิงก็ฟื้นแล้ว ชิงหลัวเห็นว่านางก็ขอตัวออกมา ภายในห้องจึงเหลือฮูหยินใหญ่แม่ลูกและชายาเหยารวมทั้งหมดสามคน
“หนิงเอ๋อร์!” ฮูหยินใหญ่รีบสาวเท้าไปข้างเตียง
“ท่านแม่!” ฉู่เยว่หนิงคว้าแขนของฮูหยินใหญ่ไว้ ปลายนิ้วสั่นเครือเล็กน้อย เพราะกลัวจะทำให้ใครๆ แตกตื่นจึงเอ่ยเสียงแผ่วเรียกออกมาด้วยน้ำเ
