กฉานทั้งสิ้นไป ฝีมือเย็บปักเป็นเลิศ ตามหลักแล้วหากฉู่เยว่เหยียนต้องการให้นางช่วยชี้แนะสิ่งที่ขาดตกก็หาใช่เรื่องแปลก แต่ทว่า…
“เข้าใจแล้ว!” ฉู่สวินหยางครุ่นคิดแล้วก็ส่ายหน้ายิ้มๆ อย่างมีเลศนัย วินาทีต่อมาก็ถามอีกว่า “ช่วงนี้ฉู่หลิงอวิ้นมีการเคลื่อนไหวผิดปกติบ้างไหมหรือไม่”
“ไม่มีอะไรพิเศษเจ้าค่ะ” ชิงหลัวส่ายหน้า “คนของเราคอยจับตาดูอยู่ นับแต่วันที่กลับจากในวังนางก็ไม่ออกนอกจวนอีก เพียงเตรียมตัวเข้าพิธีอย่างเงียบๆ เจ้าค่ะ”
ฉู่เยว่เหยียนเที่ยววิ่งทำเรื่องที่โน่นที่นี่ แต่คนที่ควรจะร้อนรนอย่างฉู่หลิงอวิ้นกลับวางท่านิ่งเฉยไร้เรื่องราวหรือนี่
การเคลื่อนไหวประหลาดย่อมต้องมีสาเหตุภายใน!
ดูท่าเรื่องสนุกที่นางเฝ้าคอยจะได้เวลาเปิดฉากแล้ว
“ข้ารู้แล้ว จับตาดูนางต่อไปเถอะ” ฉู่สวินหยางหัวเราะ แล้วโบกมือให้ชิงหลัว ชิงหลัวก็ไม่พูดมาก ผงกศีรษะแล้วล่าถอยไป
ผ่านไปอีกหลายวัน สถานการณ์ก็ยังสงบไร้คลื่นลม
เดือนสิบสองวันที่สิบหก ฤกษ์งามยามดี โฉมงามอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงกำลังจะเข้าพิธีมงคลสมรส
สองจวนอ๋องวุ่นจัดงานทั้งวันทั้งคืน รุ่งเช้าวันต่อไป ชาวบ้านก็พบว่าเส้นทางที่ขบวนเจ้าสาวต้องเคลื่อนผ่านถูกปูด้วยพรมแดงไปเสียสิ
