้างก่อนเถอะ”
ปกติแล้วการมาร่วมงานพิธีเช่นนี้ บนรถม้าของคุณหนูทุกจวนล้วนมีตระเตรียมเสื้อผ้าสำรองเอาไว้เผื่อยามจำเป็นอยู่แล้ว
วันนี้เป็นวันงานมงคลของจวนอ๋องหนานเหอ ทุกคนจึงไม่สะดวกเอาความ
ป้ากู้ส่งทุกคนออกไปแล้ว หมุนตัวมาตวาดใส่สาวใช้ทันที “มีเรื่องอะไร”
“บ่าว…บ่าว…” สาวใช้ผู้นั้นอยากจะร้องทุกข์ แต่อีกทางก็กลัวจะล่วงเกินใคร ได้แต่เอ่ยด้วยน้ำตาคลอเอ่อว่า “บ่าวก็ไม่ทราบเจ้าค่ะ เมื่อครู่คนในเรือนเยอะไปหมด ไม่รู้ว่าใครมาเหยียบชายกระโปรงบ่าว”
ป้ากู้ตีหน้าขึง กำลังจะต่อว่าตำหนิ ฉู่หลิงอวิ้นก็เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจขึ้นมาก่อนว่า “ป้ากู้ วันนี้ปล่อยไปเถอะ ไล่นางออกไปเสีย แล้วหาบ่าวคล่องแคล่วมารับใช้ข้าสักสองคนก็แล้วกัน”
การจัดพิธีมงคลล้วนแต่มีข้อห้าม ป้ากู้จึงไม่พูดอะไร เพียงโบกมือไล่คนออกไปก็เท่านั้น
ตอนที่ป้ากู้ไม่ทันสนใจ จื่อซวี่ฉวยโอกาสส่งสายตาให้ฉู่หลิงอวิ้นครั้งหนึ่ง
ฉู่หลิงอวิ้นเองก็ส่งสายตากลับผ่านกระจกทองเหลืองเบื้องหน้า ก่อนจะส่ายหน้าเล็กน้อยโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น
จื่อซวี่ชะงักกึก เวลานั้นเหมือนไม่รู้จะทำอย่างไรต่อดี
————————————————–
