เขาทำลายบ้านเมืองและครอบครัวของนางด้วยฝีมือตนเอง นั่นเป็นเส้นทางที่ไม่อาจถอยกลับ หากวันนั้นมาถึง เขายังต้องเหยียบย่ำเกียรติศักดิ์สีเลือดและครอบครองแผ่นดินที่นางต้องสูญเสีย เขากลัว…
ถ้าได้เจอนางที่ปรโลก เขาจะไม่มีหน้าไปพบนางอีก!
วันนี้เขาถูกสายตานับหมื่นจ้องมอง ผู้คนมากมายจับตาตำแหน่งที่อยู่ใกล้เพียงเอื้อมมือเขา แต่ว่ากลับไม่มีใครรู้ ตั้งแต่เริ่มต้น เขาก็ไม่เคยมีความคิดที่จะแตะต้องตำแหน่งนั้น
แม้ว่าต้าซ่งจะล่มสลาย แม้ว่าสกุลเหลียงจะดับสิ้น แม้ว่าใต้หล้าจะเกิดสงครามขึ้นอีก ทุกคนบนโลกนี้ล้วนแต่สามารถเข่นฆ่าเพื่อแย่งชิงบัลลังก์ มีเพียงเขา…
ที่ไม่ได้!
ครานั้น เขาไม่อาจหันคมดาบใส่บิดา ทั้งระหว่างกลางยังมีความแค้นฝังกระดูกของสกุลฉู่ทั้งสกุลรวมอยู่ด้วย เขาได้แต่เดินหน้าต่อไปเท่านั้น
ตำแหน่งรัชทายาทที่เขาเฝ้ารักษาไว้จนถึงทุกวันนี้ ก็เป็นเพียงถนนที่เขาปูไว้ให้ฉู่ฉีฮุย เขาไม่ได้คาดหวังอะไรมากมาย แค่ต้องการให้ฮ่องเต้ปลดความหวาดระแวงในใจลง ส่งฉู่ฉีฮุยขึ้นสู่บัลลังก์อย่างราบรื่น เขายังคิดมาตลอดว่าความสามัญดาษดื่นของลูกคนนี้ช่างดีนัก ต่อไปขึ้นเป็นฮ่องเต้ปกครองบ้านเมืองก็พอแล้ว อย่างน้อยก่อนที่ตนจะหมดลม ฉู่สวินหย
