ยงสิบวัน ไม่รู้ว่าคนของหอดูดาวหลวงตรวจสอบผิดพลาดหรืออย่างไร เวลาฤกษ์งามยามดีที่คำนวณให้ กลับมีหิมะตกลงมาตั้งแต่ย่ำสาง
เดือนสิบสองในเมืองหลวง สรรพสิ่งวังเวงไม่สดใส
เดือนสิบเอ็ดยังไม่รู้สึกชัดเจนเช่นนี้ ราวกับว่าเพียงชั่วข้ามคืน ฤดูกาลพลันเปลี่ยนพลิก
การแต่งงานของราชนิกุลมักจะมีขึ้นในช่วงเย็น แต่เพราะพิธีแต่งตั้งชายามากด้วยกฎเกณฑ์ หอดูดาวหลวงจะเป็นคนเลือกเวลามงคล พอเช้าตรู่ฉู่สวินหยางก็ติดตามคนอื่นๆ เข้าไปร่วมพิธีในวัง
กลางวันจะมีงานเลี้ยง เวลาที่เหลือก็ไร้เรื่องราว ฉู่สวินหยางจึงจะไปเดินย่ำหิมะเล่นที่อุทยานหลวง
มุมตะวันตกเฉียงเหนือของอุทยานมีป่าเหมย เหมยแดงเบ่งบานคล้ายสีเลือด ขณะที่ฉู่สวินหยางเดินไปตามระเบียงทางเดินเล็กๆ สายตาบังเอิญสบกับนัยน์ตากระจ่างที่มีคลื่นน้ำเต้นไหวของคนผู้หนึ่งซึ่งยืนอยู่สุดปลายของระเบียง
———————————————————-
