าไปขอคนของจวนอ๋องหนานเหอกับฮ่องเต้ เพราะต้องการบีบให้ซูหลินออกมาแบกรับเรื่องนี้”
นางพูดไป ก็ยักไหล่ด้วยความเบิกบานเป็นสุข “และข้าก็ทำสำเร็จ หลังจากจวนอ๋องหนานเหอกับสกุลซูดองกันแล้ว ก็ต้องกลายเป็นเป้าหมายให้ฮ่องเต้จับตามอง นี่เป็นเรื่องดีสำหรับวังบูรพาของพวกเรา พี่ใหญ่ว่าใช่หรือไม่”
“เจ้า…” ฉู่ฉีฮุยเห็นนางทำท่าไม่ยี่หระด้วยว่ามีคนหนุนหลัง ก็โมโหจนหน้าแดงไปหมด
เขาชี้หน้าฉู่สวินหยางด้วยนิ้วที่สั่นเทา
ฉู่สวินหยางก็มีไฟสุมอยู่กลางอก สีหน้าเย็นเยียบในทันใด สามตาทิ่มแทงจ้องเขม็งที่มือของเขา
ฉู่ฉีฮุยถอยหลังไปเล็กน้อยอย่างไม่รู้ตัว ครั้นรู้ว่าตัวเองเสียกิริยา ก็ทำเป็นสะบัดชายเสื้อแล้วเดินหนีไปอีกฝั่ง
“พวกนี้เอาไว้ค่อยมาว่ากันทีหลัง แล้วเจ้าคิดจริงๆ หรือว่าตัวเองจะจัดการเรื่องพรรค์นี้ได้อย่างไร้ช่องโหว่ ขนาดข้ายังสืบรู้ได้ง่ายๆ จวนอ๋องหนานเหอทางนั้นต้องรู้ด้วยอย่างแน่นอน ส่วนเสด็จปู่ถ้าทรงมีใจคิดสงสัย เจ้าคิดว่าเจ้าจะปิดได้หรือ อีกอย่าง อ๋องหนานเหอก็อยากจะเกี่ยวดองกับเมืองฉางซุ่นเพื่อขยายอำนาจ แผนของเจ้าก็เข้าทางพวกเขาพอดิบพอดี!” ฉู่ฉีฮุยร่ายยาว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโมโหและตำหนิ “ข้าว่าท่านพ่อตามใจ
