าต่ออีกสักพัก เล่าเรื่องที่นางนัดเจอทั่วป๋าไหวอันอย่างคร่าวๆ ให้เขาฟังทั้งหมด แล้วจึงค่อยกลับไปพักผ่อนที่โถงจิ่นฮว่า
ฝนตกเปาะแปะตลอดทั้งคืน ฉู่สวินหยางหลับได้ดีผิดปกติ ตอนที่นางกำลังจมลึกสู่ห้วงนิทรา วันนี้ประตูใหญ่แห่งวังหลวงก็ได้เปิดออก เหล่าขุนนางที่รวมตัวกันอยู่ที่ท้องพระโรงกลับมีท่าทีแตกตื่น เกิดเป็นความสับสนอย่างที่ไม่เคยปรากฏ
องค์ชายห้าแห่งโม่เป่ยมาเยือนท้องพระโรงโดยไม่ได้รับเชิญ ประกาศขอสมรสพระราชทานกับธิดาองค์โตแห่งจวนอ๋องหนานเหอ ท่านหญิงอันเล่อผู้ครองสมญาหญิงงามอันดับหนึ่งในเมืองหลวง ฉู่หลิงอวิ้น
เพราะเรื่องราวเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ความเงียบจึงเข้าครอบงำทั้งท้องพระโรง ทุกคนรวมทั้งฮ่องเต้ต่างก็แน่นิ่งไร้ปฏิกิริยาอยู่เป็นเวลานาน
หากว่าทั่วป๋าไหวอันพูดออกมาตั้งแต่แรกทีที่เข้าวัง ทุกคนก็คงจะไม่คิดมาก แต่นี่กลับทำเรื่องให้ยืดเยื้ออยู่หลายวัน แล้วจู่ๆ ก็โพล่งออกมาเช่นนี้ ผู้คนจึงรู้สึกฉงนและสงสัยกันเป็นธรรมดา
ฉู่ฉีเหยียนเป็นคนแรกที่ได้กลิ่นผิดปกติ มุมปากของเขาจึงยกเป็นรอยยิ้มงามตามแบบฉบับ เอ่ยเสียงมั่นใจว่า “องค์ชายบอกว่าต้องการแต่งกับพี่สาวของข้า? ข้าไม่ได้ฟังผิดไปกระมัง”
ทั่วป๋าไหวอัน
