เบนหน้ามาสบตากับเขาครั้งหนึ่ง จากนั้นก็ยกมือประสานต่อฮ่องเต้ที่นั่งอยู่เบื้องบน “ฝ่าบาท กระหม่อมอยากแต่งกับนางด้วยใจจริง มิเช่นนั้นคงไม่เข้าวังมาคารวะเป็นการณ์เฉพาะ แต่ก่อนตอนที่หม่อมฉันอาศัยอยู่ที่โม่เป่ยก็เคยได้ยินว่าท่านหญิงอันเล่อรูปโฉมโดดเด่น เป็นหญิงงามที่หาตัวจับได้ยาก หม่อมฉันชื่นชมท่านหญิงมานาน ขอฝ่าบาททรงส่งเสริมด้วย!”
ฮ่องเต้จ้องฎีกาในมืออยู่เนิ่นนาน ตอนนี้เพิ่งจะเงยหน้าขึ้น
เรื่องนี้…ถือว่าตึงมือนัก
การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์อย่างไรก็ต้องเกิดขึ้น เดิมคิดว่าหากทั่วป๋าไหวอันไม่เอ่ยปาก พระองค์ก็จะเลือกใครสักคนให้เขา แต่ตอนนี้อีกฝ่ายกลับมาขอพระราชทานสมรสถึงตำหนักจินเตี้ยนอย่างเปิดเผย ทั้งผู้ที่ปรารถนายังเป็นแค่เชื้อพระวงศ์หญิงลำดับสามคนหนึ่ง หาใช่ธิดาของฮ่องเต้ผู้สูงศักดิ์ไม่ หากว่าพระองค์ไม่อนุญาต ก็จะกลายเป็นผู้ผิดต่อคำสัญญาเรื่องการเกี่ยวดองในครั้งนี้
แต่เหตุใดอยู่ดีๆ ทั่วป๋าไหวอันถึงได้มาขอสมรสพระราชทานกับฉู่หลิงอวิ้นได้
ฮ่องเต้เองตอนนี้ก็ไม่ค่อยจะเข้าใจความคิดของทั่วป๋าไหวอันนัก แต่เรื่องนี้จำต้องจัดการให้จบต่อหน้าทุกๆ คน พระองค์ใช้ความคิดพักหนึ่ง จากนั้นก็ยันเข่าแล้วหัวเราะเสียงดั
