ก็ว่องไวฉลาดเฉลียว เวลานี้กลับพูดอะไรไม่ออก รู้สึกเพียงว่าดวงตาของเหยียนหลิงจวินมีเปลวเพลิงสว่างไสวสองดวงลุกโชนเริงร่า และกำลังแผดเผาดวงหน้าของนางจนทะลุเป็นสองรูโดยที่ไม่มีใครเห็น
สายตาที่ร้อนแรงและชัดเจนเช่นนี้ นางก็เพิ่งจะเคยเจอ สัญชาตญาณของนางจึงไม่อาจช่วยอะไรได้
เหยียนหลิงจวินมองตานาง แล้วเอ่ยย้ำอีกครั้ง “ซินเป่า วันนี้…ข้าดีใจยิ่งนัก”
เพราะฉู่สวินหยางมีใจหวาดระแวงเรื่องฐานะของเขา เขาเองก็รู้อยู่แก่ใจดีว่าการจะให้นางขจัดความแคลงใจทิ้งไปไม่ใช่เรื่องง่าย เดิมคิดว่าต่อให้นางระวังตัวตลอดเวลา แต่ขอเพียงนางไม่ปฏิเสธหรือทำตัวห่างเหิน เท่านั้นเขาก็พอใจแล้ว ทว่าตอนนี้เขาเพิ่งค้นพบว่า…
ผลลัพธ์ที่เขารอคอยมันสวยงามกว่าที่เขาคาดหวังเอาไว้มากมายนัก
“ใครบอกเจ้า…” ฉู่สวินหยางชะงัก คิ้วขมวดมุ่นเป็นก้อน เพราะชื่อที่เขาหลุดปากเรียกนางอย่างสนิทสนม
ราวกับว่า…
มีเรื่องบางเรื่องที่อยู่นอกเหนือการคาดคะเนของนาง
เหยียนหลิงจวินจ้องนาง นัยน์ตามีรอยยิ้มอัดแน่น มันท่วมเอ่อออกมาอย่างไม่คิดเก็บงำ
เขาฉวยโอกาสตอนที่ฉู่สวินหยางมึนงง ขยับเท้าใกล้นางอีกก้าวหนึ่ง กระซิบเสียงแผ่วข้างใบหูว่า “เจ้าลืมแล้วรึ วันนั้นที่อยู่บ
