กดิ์สิทธิ์ก่อนหน้านี้ของเยี่ยนอวี๋“นี่ก็คือวิถีเต๋าของเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์หรือ” หรงอี้ครุ่นคิดกับตัวเอง แต่เขาพยายามรับรู้ถึงหมอกหลากสีที่ยังคงปกคลุมอยู่นี้มากขึ้นหากไม่ใช่เพราะสายตาที่ดีของเขา เขาอาจมองไม่เห็นการมีอยู่ของหมอกหลากสีเหล่านี้แต่พวกมันก็มีอยู่จริงและก็ค่อยๆ ‘เติบโต’ทำให้เจ้าตัวเล็กบางคนที่แอบปีนขึ้นไปบนศีรษะของบิดา ‘ตื่นตระหนก’ เขายืนอยู่บนไหล่ของบิดาแล้วก้มลงมองมารดาของเขา“เหมียว?” แมวขาวตัวน้อยก้มมองตามเช่นกัน จากนั้นมันก็พบว่าดูเหมือนเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์กำลังเปล่งแสง?แมวขาวตัวน้อยขยี้ตาแล้วมองต่อไป แต่คราวนี้มองไม่เห็นแล้ว?เยี่ยนเสี่ยวเป่ากลับรู้ว่ามันมีเขานั่งบนไหล่ของบิดา เฝ้าดูมารดาอย่างตั้งใจจิ่วอิงถูกการกระทำของเจ้าตัวเล็กบางคนดึงดูดจึงดึงสติกลับมาจากความคิดมากมาย แล้วมองไปที่เยี่ยนอวี๋
ส่วนเยี่ยนอวี๋ในเวลานี้ ไม่ได้ดูเปลี่ยนไปมากนัก หากจะให้พูดผิวของนางดีขึ้นกว่าเมื่อก่อน เปลี่ยนจากสีขาวหิมะไปเป็นขาวอมชมพู“ได้พักผ่อนมากๆ ก็เลยดูดียิ่งขึ้น?” จิ่วอิงพูดกับตัวเองแมวขาวตัวน้อยเองก็รู้สึกแบบเดียวกัน แต่เหมือนจะไม่ใช่แบบนั้นไปเสียทีเดียว“สวย”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่เห็นว่าทั้งร่างของมารดาเขาเปล่งแสงหลากสีสันเขาก็ชมนางอย่างอารมณ์ดี ร่างเล็กมองดูอย่างแปลกใจอย่างมากอย่างไรก็ตาม แมวขาวตัวน้อยและจิ่วอิงมองไม่เห็นแสงอะไร…แต่เมื่อแสงหลากสีเปล่งประกายออกมาจากร่างของเยี่ยนอวี๋ด้านหน้าไม
