บกับภรรยาของเขาได้อย่างไรหากไม่ได้พบกับภรรยาของเขา เขาคงไม่อาจฝ่าด่านเคราะห์เกรงว่าวันข้างหน้าอาจต้องประสบกับเคราะห์กรรมอีกมากหากไม่มีภรรยาของเขา เขาคงถูกกำหนดให้ ‘ไม่สมบูรณ์’ตลอดกาล มีแต่ต้องพบกับนางเขาถึงจะค่อยๆ ‘สมบูรณ์’ ยิ่งขึ้นหรงอี้มั่นใจเป็นอย่างยิ่ง เขากราชับร่างภรรยาที่อยู่ในอ้อมแขนแน่นขึ้นไปอีก แต่ไม่กล้าออกแรงมากเกินไปนักเพราะกลัวจะไปรบกวนการตระหนักรู้ของภรรยา
ในเวลาเดียวกันเยี่ยนอวี๋ใช้จิตพิจารณาสีขาว ‘ตรงหน้านาง’ แต่ก็ยังมองไม่เห็นอะไร นางค่อยๆ ปรับตัวเข้ากับการไร้ความรู้สึกรอบตัว หัวใจของนางค่อยๆ มั่นคงมากขึ้นเพราะนางรู้ว่าสามีจะยืนอยู่เคียงข้างนางด้วยความมุ่งมั่นนี้ นางจึงสงบมากขึ้นเรื่อยๆและแม้ว่านางจะ ‘มอง’ มานานขนาดนี้แล้ว นางก็ยังไม่อาจตระหนักรู้สิ่งใดได้ แต่นางไม่รีบร้อนหรือตื่นตระหนก กลับมั่นคงและสงบมากขึ้นทุกทีสภาพจิตใจของนางเช่นนี้…ในไม่ช้าร่างจิตขนาดเล็กของหรงอี้ในทะเลจิตของภรรยาก็รับรู้ได้ เขารีบก้มลงสังเกตอาการของภรรยาแล้วก็พบว่าทะเลจิตของภรรยาของเขาดูเหมือนจะเปลี่ยนไปเล็กน้อยแล้วการเปลี่ยนแปลงนี้…ค่อยๆ ชัดเจนยิ่งขึ้น ปรากฏสูครรลองสายตาของหรงอี้ในขณะที่เยี่ยนอวี๋ไม่มีสติ ทะเลจิตของนางถูกชั้นหมอกสีสดใสห่อหุ้มเอาไว้ ทำให้หรงอี้ไม่อาจระบุแหล่งที่มาของหมอกสีได้
ท้ายที่สุดแล้ว มันไม่เหมือนกับพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาพระสุเมรุแต่ก็แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิงจากพลังศั
