ดิ์สิทธิ์อร่ามลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อต่อต้านราชาแห่งความไร้ระเบียบ โดยมีมงกุฎจักรรพรดิเป็นศูนย์กลางแต่แล้ว…ตูมราชาแห่งความไร้ระเบียบระเบิดหนวดอีกเส้นหนึ่งตูมพลังทำลายล้างอันบ้าคลั่งทำลายมงกุฎจักรพรรดิของเทียนตี้สูญสิ้นทันที
เอื้อกเทียนตี้กระอักเลือดอีกครั้งทว่า…“กลับสู่ธรรมชาติ”เทียนตี้ที่แผดเผาวิญญาณกลายเป็นยักษ์โผล่ขึ้นมาจากท้องฟ้าเขากางปีกออกบินทะยานออกไปที่ราชาแห่งความไร้ระเบียบต่อหน้าราชาแห่งความไร้ระเบียบที่คลุ้มคลั่ง ไม่ว่าจะเป็นเซ่าเฮ่าหรือเทียนตี้ มันสายเกินไปสำหรับพวกเขาที่จะชั่งน ้าหนักหรือคิดแผนการ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากการต่อสู้อย่างไม่คิดชีวิตกลยุทธ์ใดๆ ก็ไร้ผลเมื่ออยู่ภายใต้การทำลายล้างอันเบ็ดเสร็จดังนั้น… แม้เทียนตี้จะเป็นถึงผู้ดำรงระดับผู้สร้าง ภายใต้สงครามในยามนี้ การร่วงหล่นของเขาก็เป็นเพียงเรื่องที่เกิดขึ้นในชั่วพริบตา“ไม่…”ตี้เซินร้องไห้ แต่เทียนตี้ถูกกำหนดแล้วว่าไม่สามารถก้มศีรษะมองเขาได้ แม้เขาจะได้ยินเสียงร้องไห้ของโอรส แต่บัดนี้เขาคือเทียนตี้ ไม่ใช่บิดา สิ่งที่เขาแบกไว้บนบ่าคือกฎแห่งผู้พิทักษ์สวรรค์เก้าชั้นฟ้า
“อ้ะ น้องจวิ้น” เยี่ยนเสี่ยวเป่าร้อนรน ทำเอาเขาบีบคั้นพรสวรรค์ใหม่ออกมาได้ครานั้นเอง…“แสง” สีดำบริสุทธิ์แสงหนึ่งปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเทียนตี้ ทำให้เขาและกระแสความไร้ระเบียบที่กำลังทำลายเขาและราชาแห่งความไร้ระเบียบแยกออกจากกันไม่สิ ไม
