ในขณะเดียวกัน ณ สำนักชางอู๋!หยางชีซานที่ได้รับโทรจิตจากอีอิ่น เขาส่งโทรจิตให้ตำหนักสวรรค์เป็นครั้งที่สาม สุดท้ายก็สูญเปล่า“พี่ใหญ่ ยังไม่ได้รับการตอบอีกหรือ” ผู้อาวุโสรองมองหยางชีซานอย่างเป็นกังวล อดถามไม่ได้ว่า “เป็นไปได้หรือไม่ว่าตำหนักสวรรค์ก็เกิดเรื่องแล้ว”หยางชีซานส่ายศีรษะ “คงไม่ถึงขั้นเกิดเรื่อง แต่วันนี้วันมงคลของเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ เกรงว่าจอมโจรฉวยโอกาสนี้ลงมือทำบางอย่างกับค่ายกลรับสาร”“แล้วจะทำอย่างไรดี” ผู้อาวุโสรองเป็นกังวลกว่าเดิม “หากจอมโจรมีแผนการไม่ดี สถานการณ์ของโยวตูมีแต่จะยิ่งย ่าแย่!”“ผู้แข็งแกร่งชั้นยอดของสำนักทั้งหมดถูกเรียกไปแล้ว! ต้องแน่ใจว่าโยวตูจะไม่เป็นอะไร!” หยางชีซานได้แต่สั่งการเช่นนี้ผู้อาวุโสรองกลับกล่าวว่า “ไปกันหมดแล้ว! นอกจากเจ้าสำนักจ่านเลี่ยงซาน คนอื่นๆ ก็นำคนไปหมดแล้ว”“เจ้าอยู่ที่นี่ ข้าจะไปเอง!” แม้หยางชีซานยังไม่เคยเจอสัตว์ประหลาดเหล่านั้น แต่เขามีอายุไม่น้อยแล้ว สามารถเห็นจาก
สถานการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้ว่าปัญหาของโยวตูในครานี้เกรงว่าจะรุนแรงกว่าครั้งที่แล้วครั้งที่แล้วถือว่าเป็นภัยพิบัติที่เกิดจากฝีมือมนุษย์ แต่ครั้งนี้…หยางชีซานไม่มั่นใจเลย“ได้อย่างไรกัน! จะไปข้าก็ต้องเป็นคนไป ท่านต้องดูแลสำนักที่นี่!” ผู้อาวุโสรองไม่เห็นด้วยกับการจากไปของหยางชีซาน เพราะว่าฝ่ายหลังเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดในยามนี้ของสำนัก และเป็นคนเพียงหนึ่งเดียวที่สามารถเข้าเขตต้
