องห้าม ดังนั้นเขาต้องอยู่ดูแลสำนักที่นี่หยางชีซานกลับยังคงยืนยันที่จะไปโยวตูด้วยตนเอง ทว่าผู้ดูแลสำนักเข้ามารายงานว่า “ผู้อาวุโสใหญ่ ผู้อาวุโสรอง มีชายหนุ่มที่เรียกตนเองว่าโฮ่วอี้ และยังแบกธนูและลูกธนูขนาดใหญ่มาขอเข้าพบขอรับ”“โฮ่วอี้หรือ” หยางชีซานขมวดคิ้วแน่น “รีบเชิญเข้ามา!”ผู้ดูแลกำลังจะออกไปนำคนเข้ามา หยางชีซานกลับหายตัวไปข้างนอกก่อนแล้วผู้อาวุโสรองที่ชะงักไปครู่หนึ่งรีบตามไปผ่านไปครู่หนึ่ง… หยางชีซานที่ปรากฏตัวขึ้นข้างหน้าประตูสำนัก เขาก็เห็นโฮ่วอี้ผู้แบกธนูและกระบอกใส่ลูกธนูขนาดใหญ่ โฮ่วอี้ที่หลังจากเจอกุ่ยหมู่ในครานั้นก็มายังโลกมนุษย์และอาศัยในเมืองชางอู๋
โฮ่วอี้ที่เห็นหยางชีซานเช่นกัน เขาก็ประสานมือคารวะ “ท่านผู้อาวุโส”“ท่านคือ… โฮ่วอี้?” หยางชีซานไม่ค่อยมั่นใจ เพราะว่าเขาไม่เคยเจอโฮ่วอี้ แต่ธนูที่ถูกแบกอยู่ข้างหลังฝ่ายหลังไม่ธรรมดาจริงๆ เขามองไม่ออกด้วยซ ้าว่าอยู่ในระดับใดส่วนตัวโฮ่วอี้เอง… ไม่มีตบะ!?หยางชีซานจึงรู้สึกสับสน ไม่แน่ใจว่าชายหนุ่มคนนี้คือผู้ใดแต่เขาก็ยอมรับว่า “ข้าเองขอรับ”“จริงๆ หรือ!?” หยางชีซานเกือบจะเกาหน้าเหมือนเด็กน้อยแล้ว“แล้วท่าน…”“ข้าเห็นว่าโยวตูส่งสารให้ชางอู๋ไปไม่น้อย พวกท่านยังส่งให้ตำหนักสวรรค์ด้วย แต่เหมือนกับว่าตำหนักสวรรค์จะไม่ตอบเลย ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นหรือไม่ ต้องการให้ข้าน้อยช่วยสิ่งใดหรือไม่ขอรับ” โฮ่วอี้กลับพูดอย่างตรงไปตรงมาหยางซีซานย่อ
