ส่งให้ตำหนักสวรรค์ก็ไม่ได้รับการตอบรับใดๆ เลยในฐานะที่เป็นทายาทวยเทพ แม้จะถูกขจัดความเป็นเทพไปหมดแล้ว แต่เห็นได้ชัดว่าโฮ่วอี้ยังคงมีประสาทสัมผัสและไหวพริบที่เฉียบแหลมหยางชีซานจึงไม่ได้ปิดบังอีก “โยวตูส่งข่าวมาว่า บริเวณผนึกของโลกมนุษย์และแดนมืดปรากฎสัตว์ประหลาดที่ไม่รู้จักมากมายพลังกลืนกินและพลังการกัดกร่อนของสัตว์ประหลาดเหล่านี้แข็งแกร่งมาก ผนึกจะถูกทำลายแล้ว!”“ข้าเข้าใจแล้ว” โฮ่วอี้จับหนังสือไว้ มัดมันไว้บนลูกธนูที่มีขนสีขาวอย่างแน่นหนาและเบามือ“ขอบคุณ!” หยางชีซานโค้งตัวขอบคุณโฮ่วอี้ไม่ได้ตอบอะไรอีก เขามองไปที่ท้องฟ้า หงส์เพลิงเองก็มองไปที่ท้องฟ้า “ให้ข้าช่วยหรือไม่”มันรู้ว่าโฮ่วอี้ในยามนี้ไม่ได้มีพลังความเป็นเทพแล้ว พลังของเขาย่อมมีจำกัดแต่โฮ่วอี้ส่ายศีรษะบอกว่า “ในเมื่อเจ้าเชื่อว่าข้าสามารถส่งข่าวเข้าไปในตำนักสวรรค์ได้ ข้าย่อมไม่ทำให้เจ้าผิดหวัง”
หงส์เพลิงอ้าปากจะพูดว่า มันไม่ได้สงสัยในความสามารถของเขา เพียงแต่ว่า…ช่างเถอะ ไม่พูดแล้วหงส์เทพปิดปากโฮ่วอี้กลับหลับตาลง แต่เขาเพ่งจิตไปที่สวรรค์เก้าชั้นฟ้าแล้ว!ทว่าเขาก็พบในทันทีว่า จิตเหนือสำนึกของเขาถูกขัดขวาง ทำให้เขาไม่สามารถรับรู้ตำแหน่งของตำหนักสวรรค์ได้!?ทว่า… เมื่อโฮ่วอี้ลืมตาขึ้น ตำแหน่งที่เขามองก็ตรงกับตำแหน่งของตำหนักสวรรค์พอดี นี่คือที่ตั้งของตำหนักสวรรค์ที่เขาอนุมานได้จากความทรงจำของเขาจากนั้น โฮ่วอี้ที่หยิบคันธนูออกมาก็ข