ได้ตั้งแต่ที่เห็นแวบแรกว่าภายใต้แสงปกติ สิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะเหมือนร่ม ร่างกายกึ่งโปร่งใส และดวงตาสีเขียวโกลาหลสองดวงก็คือสิ่งมีชีวิตไร้ปัญญาที่พวกเขาเจอในหลุมมรณะแดนมืดนิรันดร์ที่มีความสามารถในการกลืนกินทุกอย่างรอบตัวเขาตื่นตัวทันที ในขณะเดียวกันก็ไม่ลืมที่จะเตือนคิเมียราและคลานคลานว่า “ระวัง เจ้าสิ่งนี้พิลึกมาก พวกเจ้าลองสัมผัสดูก่อนว่าประสาทสัมผัสทั้งห้าของตนเองยังปกติดีหรือไม่”เซ่าเฮ่าที่กำลังพูดก็ลองตรวจสอบตนเอง ประสาทสัมผัสทั้งห้าของเขาถูกกระทบจริงๆ ปรากฏสภาพเหมือนเมื่อตอนที่อยู่หลุมมรณะแดนมืดนิรันดร์ แต่ไม่ได้รุนแรงเช่นนั้นเซ่าเฮ่าจึงส่งโทรจิตไปให้พิกซีที่อยู่ในทะเลสาบสือซ่าไหเช่นกัน“เสี่ยวหลง เจ้ารีบไปรายงานปฐมราชินีและเทียนตี้ที่จักรวาลดั้งเดิมว่าทะเลสาบสือซ่าไห่ปรากฏสิ่งมีชีวิตไร้ปัญญา”“สิ่งมีชีวิตไร้ปัญญาอะไรนะ” พิกซีน้อยถาม และยังทำท่าจะเร่งเดินทางมาหาเซ่าเฮ่าแต่เซ่าเฮ่าส่งโทรจิตไปห้ามทันทีว่า “เจ้าอย่ามา รีบไปซะ”
“…ขอรับ” พิกซีน้อยที่รู้ว่าสถานการณ์รุนแรงจึงรีบไปจักรวาลดั้งเดิมทันทีในขณะเดียวกัน เซ่าเฮ่าก็ส่งโทรจิตให้ปีศาจแฝงฝันระวังตัว ในขณะเดียวกันก็ตรวจสอบว่าในทะเลสาบสือซ่าไห่มีสิ่งมีชีวิตไร้ปัญญาอื่นๆ อีกหรือไม่เมื่อเขาทำสิ่งเหล่านี้เสร็จ เขาก็พบว่าขอบเขตที่เขาสามารถส่งโทรจิตไปได้นั้นเล็กลงคิเมียราและคลานคลานย่อมรู้สึกไม่ชอบมาพากล “ไป๋ตี้ เกิดอะไรขึ้นกันแน่”“เป็นเ
