นกับการทำอาหารอยู่ เมื่อเยี่ยนอวี๋พวกเขาหันกลับไปก็เห็นอาหารเต็มโต๊ะ“อ้ะ”เด็กน้อยดีอกดีใจ จากนั้นเขาก็นึกถึงข้าวต้มก่อนหน้านี้ที่ยังทานไม่หมด เขาจึงมองไปที่จิ่วอิง “อิงอิง ข้าวเป่าล่ะ”“อยู่นี่จ้ะ” จิ่วอิงที่ตอบเสร็จก็ยกข้าวต้มหม้อหนึ่งที่ยังป้อนไม่หมดออกมา ทำเอาทุกคนหัวเราะ
เยี่ยนเสี่ยวเป่าดีใจมาก เขากระโจนไปจูบจิ่วอิงแล้ว “รัก รักอิงอิง…”“เจ้าหมอนี่…” เยี่ยนชิงมองเด็กน้อยอย่างเอ็นดูและเรียกทุกคน“มานั่งดื่มสักแก้วเถอะ”“ดื่ม” เทียนตี้ตอบเป็นคนแรกทุกคนก็ตอบว่าดี บรรยากาศครึกครื้นมาก เพราะว่าทุกอย่างผ่านไปแล้ว อีกทั้งทุกคนยังปลอดภัยดีเมื่อทุกคนนั่งลงแล้ว เยี่ยนชิงก็ลุกขึ้นยกแก้วขึ้นพูดว่า “มา หมดแก้ว จากวันนี้เป็นต้นไป ไม่มีปัญหาอีก”“มา”“ชน”เหล่าเทพที่พากันลุกขึ้นดื่มหมดแก้วกันหมด จากนั้นบางคนก็กินอาหาร บางคนก็ดื่มสุรา นานๆ ทีจะผ่อนคลายและมีความสุขเช่นนี้แม้แต่ต้าซือมิ่งเองก็ดื่มไปมาก… ทว่าไม่มีใครดูออกว่าเขาดื่มมากเกินไป แม้แต่เยี่ยนอวี๋ก็ดูไม่ออกจนเมื่อกลับไปที่ห้อง จู่ๆ ต้าซือมิ่งก็มุดศีรษะเข้าไปที่ซอกคอของนาง นางยังไม่รู้ เพราะว่าต้าซือมิ่งเคยดื่มที่ชางอู๋จนทุกคนล้มหมดแล้ว แต่เขากลับไม่เป็นอะไรเลย
เยี่ยนอวี๋จึงคิดว่าสามีนางกำลังออดอ้อน นางยังลูบท้ายทอยของเขาถามเสียงอ่อนโยนว่า “เรื่องของสวรรค์เก้าชั้นฟ้าคลี่คลายหมดแล้ว สามีจะพาข้าและเสี่ยวเป่ากลับไปหาท่านพ่อและท่านแม่เมื่อไรหรือ”
