ที่ดีในการเพิ่มเผ่าพันธุ์ปีศาจของพวกเขาปีศาจมารตัวน้อยมากมายร้องคำรามตามมาด้วยสัญชาติญาณ“จักรพรรดิมาร จักรพรรดิมาร…”สถานการณ์เช่นนี้ทำให้ซานเหอมู่กังวงอีกครั้งว่าจักรพรรดิมารจะบุกโจมตีสวรรค์ชั้นเก้าที่อยู่ภายใต้การปกครองของเขาทว่าเห็นได้ชัดว่าจักรพรรดิมารไม่ได้มีความคิดเช่นนั้น เขาพาเหล่าปีศาจมารกลับอาณาจักรมารไป…ในขณะเดียวกัน อวิ๋นเหลียนที่เกิดใหม่ในกวนอวิ๋นเหมินของสวรรค์ชั้นหก บัดนี้เป็นเพียงผู้อาวุโสท่านหนึ่งในกวนอวิ๋นเหมินร่างกายร่างนี้เทียบกับแก่นไม้กู่ถงและร่างครึ่งคนครึ่งปีศาจโกลาหลแล้ว เห็นได้ชัดว่าด้อยกว่าหลายเท่า ข้อได้เปรียบเพียงอย่างเดียวคือมันมีความคล้ายคลึงกับร่างกายของอวิ๋นเหลียน ดังนั้นนางจึงสามารถสิงและควบคุมร่างกายร่างนี้ได้อย่างรวดเร็วส่วนจิตวิญญาณเดิมของผู้อาวุโสท่านนี้ย่อมถูกอวิ๋นเหลียนกำจัดทิ้งแล้ว
หลังจากที่นางทำทุกอย่างสำเร็จแล้ว อวิ๋นเหลียนก็ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่า “ถึงเวลาไปภูเขาถงซานแล้ว”นางคิดว่าหากไม่ไปอีกจะสายไปสัญชาติญาณเช่นนี้ทำให้นางไม่มีเวลามาสนใจการฟื้นฟูพลังใจคิดจะไปภูเขาถงซานอย่างเดียวทว่าสำนักถงซานในครานี้ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาหวาดหวั่นอย่างมากเนื่องจากการสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่องของภูเขาถงซาน“ตำหนักสวรรค์ไม่ได้ตอบจดหมายกลับจนถึงบัดนี้ ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร” ฉิวซาไห่เจ้าสำนักถงซานทอดถอนใจด้วยสีหน้าโศกเศร้าอย่างพบเห็นได้ยาก เขารู้สึกว่าการสั่นไหวข
