ของตนเองและยังดูดพลังของไม้กู่ถงบางส่วนจากพื้นดิน หล่อเลี้ยงแก่นไม้กู่ถงไว้หากไม่ใช่เช่นนี้ ไม้กู่ถงต้นนี้คงไม่สามารถมีชีวิตอยู่ถึงตอนนี้นอกจากนี้ เพื่อให้มั่นใจว่าร่างแยกร่างนี้ไม่ถูกค้นพบ อวิ๋นเหลียนยังสร้างค่ายกลมิติโบราณไว้ในภูเขาถงซาน ดังนั้นหลายปีมานี้จึงไม่มีผู้ใดรู้ว่าในภูเขาถงซานมีพลังที่เหลงเหลือของไม้กู่ถงอยู่กระทั่งถูกชุบเลี้ยงแก่นไม้ไว้แต่สิ่งที่อวิ๋นเหลียนไม่รู้คือตอนที่นางเริ่มใช้ร่างแยกร่างนี้… พลังชีวิตที่หลั่งไหลออกมามากมายก็ถูกดอกไม้ของเจ้าตัวน้อยรู้สึกถึงแล้ว ดังนั้นดอกไม้ดอกน้อยเหล่านี้กำลังเข้าใกล้อวิ๋นเหลียนอย่างเงียบๆหรงอี้ที่รับรู้ชัดเจนแล้ว เขาก็มั่นใจว่าศูนย์กลางของไม้กู่ถงมีกลิ่นอายของอวิ๋นเหลียนจริงๆ “รวดเร็วจริงๆ”“อะไรขอรับ” เสี่ยวเป่าสีเขียวบอกว่าไม่เข้าใจต้าซือมิ่งอธิบายว่า “ดอกไม้ของเจ้ากำลังจะกินคนเลว”“อ๋อ” เสี่ยวเป่าสีเขียวเกาศีรษะอีกครั้ง จู่ๆ ก็รู้สึกกังวลเล็กน้อย“พ่อ ผมของเป่า กลายเป็น ใบไม้ด้วยหรือไม่ขอรับ”
ต้าซือมิ่งที่หันไปมองพบว่าเป็นเช่นนั้นจริง “ใช่”เจ้าตัวน้อยสีเขียวทำท่าจะร้องไห้ “จะเปลี่ยนคืน หรือไม่”“อาจจะ” ต้าซือมิ่งที่ไม่ค่อยมั่นใจ คิดว่าตามประสบการณ์ของตนเอง ผมของสายเลือดของพวกเขาเอาแต่ใจมาโดยตลอด นึกอยากจะหดก็หด เหมือนกับว่าไม่มีกฎเกณฑ์ใดๆอย่างน้อยในความทรงจำของต้าซือมิ่งสมัยเด็ก เจ้าผมนี่หดสั้นลงอย่างไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ ดังนั้นเข
