ต้องสนใจนำง”เยี่ยนอวี๋เข้ำใจทันที “ก็ใช่”ในเมื่อรู้แล้วว่ำภูเขำถงซำนคือกุญแจส ำคัญ เช่นนั้นอวิ๋นเหลียนจะเป็นใคร อันที่จริงก็ไม่ได้ส ำคัญเช่นนั้น ถึงอย่ำงไรตรำบใดที่สำมำรถก ำจัดพลังทั้งหมดของอวิ๋นเหลียนในทุกชั้นสวรรค์ได้ อวิ๋นเหลียนก็จะต้องตำย โดยเริ่มท ำจำกสวรรค์ชั้นเก้ำได้ เพรำะว่ำสิ่งมีชีวิตชั้นนี้จะลืมเลือนอวิ๋นเหลียนในไม่ช้ำ หลังจำกที่สูญเสียพลังแห่งควำมศรัทธำ อวิ๋นเหลียนผู้สร้ำงท่ำนนี้ก็จะยิ่งถูกลบทิ้งได้ง่ำย
คิดถึงครำนั้น อวิ๋นเหลียนใช้ประโยชน์จำกซีเหอใส่ร้ำยเหล่ำขุนเขำและท้องทะเล ท ำให้สวรรค์เก้ำชั้นฟ้ำลืมเลือนเยี่ยนอวี๋ได้เร็วขึ้น ท ำให้บรรลุเป้ำหมำยในกำรลบร่องรอยของเยี่ยนอวี๋และสร้ำงกฎใหม่มิใช่หรือตอนนี้… ภำยใต้กำรผลักดันของต้ำซือมิ่ง เยี่ยนอวี๋คืนผลกรรมชั่วร้ำยให้อวิ๋นเหลียนคนเจ้ำคิดเจ้ำแค้นคือหรงต้ำซือมิ่งชัดๆกำรแก้แค้นแต่ละครั้งนี้ เขำเตรียมกำรไว้อย่ำงชัดเจนเงียบๆ และยังให้ภรรยำของตนได้มำแก้แค้นด้วยตนเองทว่ำ ขณะที่เยี่ยนอวี๋เริ่มนั่งสมำธิบนยอดเขำถงซำนหึ่งจู่ๆ ถงซำนสั่นสะเทือน จำกนั้น…หึ่งมีพลังชีวิตอันอ่อนแอหลั่งไหลออกมำจำกในภูเขำถงซำนท ำเอำเด็กน้อยที่ไวต่อควำมรู้สึกสะดุ้งตกใจ “อ้ะเนะ?”ซู่ซู่ๆ…
ใบไม้สีเขียวมำกมำยยังงอกออกมำจำกร่ำงกำยของเด็กน้อย