นีคุนหลุนที่เล่าลือกันหรือไม่ข้าน้อยจึงอำพรางตัวน่ะ”“ส่งข่าวให้ผู้ใด” จิ่วอิงถามอย่างดุร้ายเจ้าหนูดำดินพูดติดอ่าง “หะ ให้ จะ จะ จะ จักรพรรดิของพวกเราพะ พระองค์เชิญทะ ท่านไปหอ ทะ ทะ เทียนเยา”“จักรพรรดิรึ” จิ่วอิงหมดความอดทน “เจ้าพูดให้มันไหลลื่นหน่อย จักรพรรดิอะไร เชิญปู่จิ่วของเจ้าไปหอเทียนเยาทำไม”เจ้าหนูดำดินจะร้องไห้ จิ่วอิงดุมากจริงๆ มันตัวสั่นจนไม่สามารถพูดให้คล่องได้แล้ว ได้แต่มองราชาจิ่วอิงอย่างน่าสงสาร
เยี่ยนอวี๋จึงพูดขึ้นว่า “ปู่จิ่วท่านออกห่างจากมันหน่อย”“อ้อ ภรรยาอี้เอ๋อร์พูดอะไรก็ตามนั้นเลย” ตอนนี้จิ่วอิงรู้สึกดีกับเยี่ยนอวี๋มาก มันวิ่งออกไปไกลทันที ดูเชื่อฟังมากเยี่ยนอวี๋เม้มปาก อยากหัวเราะ…จิ่วอิงที่ทั้งดุร้ายและเป็นลูกสมุนเช่นนี้น่ารักดีจริงๆส่วนเจ้าหนูดำดิน หลังจากที่จิ่วอิงออกไปแล้ว มันก็ดูมีชีวิตชีวาขึ้นตามคาด “คืออย่างนี้ขอรับ ข้าน้อยได้รับข่าวจากราชาหนู ให้พวกเราหาวิธีส่งสารให้จอมโจรที่สังหารปฐมราชินีคุนหลุนไปตอนนี้ข้าน้อยเห็นชัดแล้ว ผู้ที่จักรพรรดิเผ่ามารของเราต้องการเชื้อเชิญไม่ใช่ท่านราชาเมื่อครู่นี้ แต่คือท่านราชินีผู้งดงามต่างหากท่านเหมือนกับภาพวาดในใบประกาศจับเลย ไม่สิ ท่านงดงามกว่าในภาพมาก”“จักรพรรดิมาร?” เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้ว อันที่จริงไม่อยากเจอจักรพรรดิมารอะไรนั่น ไม่รู้สึกสนใจเท่าไรทว่าต้าซือมิ่งตอบว่า “ได้”“เช่นนั้นข้าน้อย… กลับไปแจ้งนะขอรับ” เจ้าหนูดำดิ
