เลื่อนขั้นจะท ำให้พวกเรำไม่สำมำรถกลับไปได้”จิ่วอิงกระจ่ำง “เช่นนั้นให้ข้ำกินนำงหรือไม่?” ควำมคิดนี้ดีสำยตำของจิ่วอิงเป็นประกำยทันที“ไม่ง่ำยดำยเช่นนั้น” แม้เยี่ยนอวี๋รู้ว่ำพลังกำรต่อสู้ของปู่จิ่วไม่ธรรมดำ แต่อวิ๋นเหลียนก็ไม่ใช่คนไร้ฝีมือ หำกจะก ำจัดนำงไม่ได้ง่ำยดำยเช่นนั้น อีกทั้งอำจจะกินไม่ส ำเร็จและพ่ำยแพ้ได้จิ่วอิงกลับบอกว่ำ “ลองดูเถอะ ไม่แน่ว่ำปู่กินนำงได้ในค ำเดียวเล่ำ นี่คงเป็นเรื่องน่ำยินดี”“…เอำอย่ำงนี้ ข้ำจะเข้ำไปรบกวนกำรเลื่อนขั้นของนำง หำกนำงยังคงมีผลกระทบต่อพวกเรำ ปู่จิ่วค่อยกิน” เยี่ยนอวี๋คิดว่ำเมื่ออวิ๋นเหลียนถูกนำงยับยั้งไว้น่ำจะถูกกินได้ง่ำยกว่ำจิ่วอิงเองก็คิดเช่นนี้ ดังนั้นเขำกระตือรือร้นขึ้นมำ “ดี ตำมนี้”เยี่ยนอวี๋นั่งขัดสมำธิอีกครั้ง นำงลูบเด็กน้อยพลำงสัมผัสสถำนกำรณ์เลื่อนขั้นของอวิ๋นเหลียน ในขณะเดียวกันค่อยๆ ผสำนพลังจิตใจของตนเองเข้ำไปในควำมว่ำงเปล่ำ เพื่อสะดวกต่อกำรท ำกำรใหญ่ภำยหลัง
จิ่วอิงรู้สึกว่ำภรรยำอี้เอ๋อร์คนนี้งดงำมมำกจริงๆ งดงำมกว่ำเจ้ำนำยเจ้ำเล่ห์คนนั้นของเขำมำก ยังช่วยให้เขำได้กินคน คนที่ถูกกินยังเป็นปฐมรำชินีผู้สร้ำงด้วย อุแว้…จิ่วอิงต้องกำรบอกว่ำเนื้อของคนระดับนี้เขำยังไม่เคยกินเลย ไม่รู้ว่ำจะสดและอร่อยกว่ำพวกคนไก่อ่อนหรือไม่ ถึงอย่ำงไรทวยเทพอะไรพรรคนี้น่ะกระดูกแข็งเกินไป ไม่ค่อยชอบกระดูกของอวิ๋นเหลียนผู้สร้ำงคนนี้ ไม่รู้ว่ำจะมีเนื้อสัมผัสกลำงๆหรือไม
