ไปในค่ำยกล แสงสีม่วงอร่ำมสว่ำงขึ้นอีกครั้ง มันค่อยๆ จุดค่ำยกลสว่ำงทว่ำควำมเร็วในกำรสว่ำงครำนี้ เห็นได้ชัดว่ำช้ำกว่ำครั้งที่แล้วมำกท ำเอำเทียนตี้ร้อนรน “เหตุใดจึงช้ำเช่นนี้”“ตบะของเจ้ำวิหคทมิฬคงสู้ของจวินโฮ่วไม่ได้สินะ” ซีหวังหมู่ไม่แปลกใจแม้แต่น้อย สัญชำติญำณของมันบอกมันว่ำค่ำยกลที่จู่ๆ ถูกเปิดใช้งำนได้อย่ำงรวดเร็วเมื่อครู่นี้เป็นเพรำะถูกพลังของจวินโฮ่วกระตุ้นเทียนตี้และหยวนสื่อเทียนจุนจ ำเป็นต้องยอมรับ เกรงว่ำคงเป็นเพรำะสำเหตุนี้จริงๆ แต่ก็ยังร้อนใจอยู่ดี นี่ก็ช้ำเกินไปหน่อยแล้ว ไม่รู้ว่ำจะเกิดอุบัติเหตุอะไรหรือไม่
“ขอให้ทุกอย่ำงรำบรื่น” เทพอัสนีอธิษฐำนเสียงดัง มันเองก็กลัวจะเกิดเหตุไม่คำดฝันขึ้น นอกจำกนี้ที่นั่นยังเป็นถิ่นของอวิ๋นเหลียนใครก็ไม่สำมำรถไปช่วยนำยท่ำนได้“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์เป็นเด็กดีเช่นนี้ ต้องส ำเร็จแน่นอน” เยี่ยนชิงกล่ำวอย่ำงมั่นใจ แต่ตนเองกลับกังวลจนเหงื่อไหลท่วมศีรษะเยี่ยนจื่อเยี่ยในครำนี้ที่ก ำลังเฝ้ำต้ำซือมิ่งทำงนั้น เขำก็พบว่ำกลุ่มก้อนสีด ำที่ห้อมล้อมน้องเขยของเขำไว้เปลี่ยนไปแล้วเยี่ยนจื่อเยี่ยรีบตะโกนขึ้นว่ำ “ใครก็ได้เข้ำมำที!”“ข้ำไปดูเอง” หยวนสื่อเทียนจุนลุกขึ้นทันที ให้เทียนตี้อยู่ที่เดิมต่อไปเทียนตี้กลับทนไม่ไหว “ใกล้แค่นี้ ไปดูเขำก่อนก็ไม่เป็นไร”เมื่อทั้งสองปรำกฏขึ้นในห้องบรรทมของเยี่ยนอวี๋ พวกเขำก็เห็น… กลุ่มก้อนสีด ำที่แต่เดิมห่อหุ้มต้ำซือมิ่งไว้ก ำลังสลำย
