ิ่นอำยโหดเหี้ยมอ ำมหิตรุนแรง ไม่ใช่นักฝึกฌำนหรือผู้ฝึกตนอิสระเก่งกำจอะไรแน่นอน”
“กลิ่นอำยดุร้ำยของสำวใช้นั่นก็รุนแรงมำกเช่นกัน เห็นทีพวกเขำเป็นมำรของเผ่ำมำรจริงๆ ด้วย ถึงอย่ำงไรเผ่ำมำรก็ต้องกำรปกครองเผ่ำอสูรมำโดยตลอด แต่รำชำอสูรยอมอยู่ใต้อำณัติปฐมรำชินีเพียงผู้เดียว ไม่ยอมจ ำนนต่อจักรพรรดิมำร”“ดังนั้นฮูหยินน้อยท่ำนนั้นคงเป็นภรรยำของจักรพรรดิมำรหรือไม่ก็จักรพรรดิมำรแปลงกำยมำเอง?” เทพรำชำชิงกล่ำวเสร็จก็รู้สึกว่ำน่ำจะเป็นแบบที่สองมำกกว่ำโจวปินเองก็เห็นด้วยพูดว่ำ “ใช่แล้ว ฮูหยินน้อยท่ำนนั้นงดงำมเกินเหตุ คนทั่วไปจะมีหน้ำตำเช่นนั้นไม่ได้ แม้จะแต่งหน้ำก็ออกมำเช่นนั้นไม่ได้ ทว่ำจักรพรรดิมำรรู้ได้อย่ำงไรว่ำบัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์สำมำรถอัญเชิญอสูรออกมำได้”ต้องรู้ว่ำ… ควำมลับชั้นยอดเช่นนี้มีเพียงท่ำนเทพระดับเทียนอ๋องเช่นพวกเขำขึ้นไปจึงรู้ รั่วไหลออกไปไม่ได้เด็ดขำดนอกจำกนี้ที่พวกเขำรู้ก็รู้มำจำกกำรสืบทอด เพรำะว่ำตัวพวกเขำเองเป็นกำรกลับชำติมำเกิดของอสูรในบัลลังก์อสูรศักดิ์สิทธิ์ดังนั้นจึงรู้เรื่องนี้“เป็นไปได้หรือไม่ว่ำเทพชั้นสูงของเรำมีใครเข้ำร่วมเผ่ำมำรแล้ว”โจวปินรู้สึกว่ำน่ำจะเป็นไปไม่ได้ ถึงอย่ำงไรบัลลังก์มีผลโดยตรงกับกำรสืบทอดและกำรเลื่อนขั้นของพวกเขำเองแต่ควำมจริงในบัดนี้… ท ำให้พวกเขำอดคำดคะเนเช่นนี้ไม่ได้
นี่มัน…เหล่ำเทียนอ๋องต่ำงสงสัยในตนเองทว่ำหยำงเตี๋ยอีกลับพูดขึ้นว่ำ “พวกเขำอำจจะไม่รู้
