ั้งใจ’ เห็นได้ว่ำนำงมีประสำทกำรได้ยินที่ค่อนข้ำงพิเศษดังนั้นพวกเขำทั้งสี่คนและแมวเหมียวตัวหนึ่งจึงพร้อมใจกันเงียบและแทบจะหยุดหำยใจท ำเอำเจ้ำแมวเหมียวต้องชะงัก เพรำะว่ำมันคิดไม่ถึงว่ำเด็กน้อยที่อุ้มมันไว้ก็กลั้นหำยใจไว้เช่นกัน เจ้ำทำรกคนนี้… เป็นทำรกอัจฉริยะนี่นำ เหมียวเจ้ำแมวเหมียวที่มองเด็กน้อยอย่ำงพินิจพิเครำะห์ มันมองไปมองมำก็เห็นเพียงคำงอวบอ้วนของเด็กน้อย ถึงอย่ำงไรมันก็อยู่ในอ้อมอกของเด็กน้อย ไม่กล้ำขยับตัวผ่ำนไปครู่หนึ่ง…ซู่
เทียนอ๋องสิบสององค์ที่มีเทพรำชำหลันและชิงสององค์เป็นคนน ำปรำกฏขึ้นข้ำงหน้ำพระรำชวังอวิ๋นติ่งแล้ว เมื่อพวกเขำเห็นสตรีชุดด ำก็พำกันคุกเข่ำลง “ท่ำนทูตสวรรค์ฝ่ำยซ้ำย”“ลุกขึ้นเถอะ” หยำงเตี๋ยอีทูตสวรรค์ฝ่ำยซ้ำยที่เอ่ยขึ้น นำงเพิ่งจะเรียกประสำทกำรได้ยินคืนก่อนจะมองไปที่เทียนอ๋องทั้งสิบสองตรงหน้ำ ถำมว่ำ “เกิดอะไรขึ้นหรือ”เทพรำชำหลันรีบรำยงำนสิ่งที่คุณชำยอวิ๋นสิบสองรำยงำนให้ฟังเทียนอ๋องที่บำดเจ็บทั้งหกท่ำนก็ก้ำวมำข้ำงหน้ำเพื่อให้หยำงเตี๋ยอีเห็นหน้ำที่บวมปูดไม่หำยของพวกเขำได้ชัดเจน“แล้วตอนนี้พวกเขำหำยไปแล้ว?” หยำงเตี๋ยอีถำมอีกครั้งเทพรำชำหลันตอบว่ำ “เมื่อครู่นี้ข้ำได้ยินเสียงร้องของแมวจำกทำงนี้ ตำมที่คุณชำยอวิ๋นที่สิบสองเล่ำ พวกเขำมีแมวตัวหนึ่งด้วยพวกข้ำจึงเร่งเดินทำงมำที่นี่”“มำช้ำไปแล้ว” หยำงเตี๋ยอีรู้ว่ำเทพรำชำหลันไม่ได้ยินผิด เมื่อครู่นี้นำงเองก็ได้ยินเสียงแมวร
