นรับแขกของตำหนักสวรรค์พวกเจ้ายิ่งใหญ่ดีจริงๆ”โจวปินได้ยินดังนั้นแอบเย้ยหยันในใจคุณชายอวิ๋นที่สิบสองยิ้มจางๆ ตอบว่า “ก็มิได้เป็นเช่นนี้ทุกครั้งเพียงแต่ว่าพวกท่านค่อนข้างพิเศษ”เยี่ยนอวี๋ถามว่า “เพราะว่าปฐมราชินีไม่อยู่?”คุณชายอวิ๋นที่สิบสองชะงัก ยิ้มต่อไปไม่ได้…โจวปินดุว่า “สามหาว ปฐมราชินีไม่ใช่ผู้ที่เจ้าถามถึงได้”“แหม ดุจังเลย อยากสู้หรือ” จิ่วอิงคว้าคอเสื้อของโจวปินทันทีโจวปินยิ้มหยัน “ฮึ มาถึงตำหนักสวรรค์แล้วยังไม่รู้จักเจียมตัวช่างเป็นผู้ฝึกตนอิสระที่โง่เขลาและหยิ่งยโสจริงๆ ยังไม่คุกเข่าลงอีก”น่าเสียดาย… เขาเพิ่งจะพูดจบ
เพียะจิ่วอิงตบเขาล้มลงทันทีใช่แล้ว เพียงแค่ฝ่ามือเดียว ถึงแม้โจวปินจะเป็นเทียนอ๋องก็ตามจิ่วอิงที่ตบเขาล้มลงพื้นยังกล่าวอย่างโอหังว่า “ใช่ คุกเข่า คุกเข่าให้ข้าดีๆ”“บังอาจ” เทียนอ๋องทั้งสี่ที่เหลือทำท่าจะลงมือกองกำลังสวรรค์คุนหลุนต่างชักดาบออกมาน่าเสียดาย…เพียะๆ เพียะๆๆจิ่วอิงเลือกเฉพาะเทียนอ๋อง เขาตบเทียนอ๋องทั้งห้าทีละคนอย่างแม่นยำและง่ายดายราวกับตบแมลงวันส่วนเม่ยเอ๋อร์… นางก็ดุร้ายไม่แพ้กัน“ไสหัวไปซะ!”นางที่เปล่งคำพูดประจำตัวออกมา ดาบเล่มใหญ่ที่ผ่าลงมาทำให้เกิดพายุหมุนอันคลุ้มคลั่ง โดยมีตำแหน่งศูนย์กลางพายุอยู่ที่พวกเยี่ยนอวี๋ มันโหมซัดกองกำลังสวรรค์นับพันนายจากนั้น…เพี๊ยะ เพี๊ยะๆๆ…
กองกำลังสวรรค์มากมายถูกพายุโหมซัดจนร่วงลงบนพื้น เกิดเสียงดังกระแทกไม่หยุดไม่ว่า
