้ตกอยู่ในมือของเขาแล้วชายหน้ามีรอยบากสมควรตายนั่นยังกล้าโอหังอีกหรือไม่“มาเถิด!”นายท่านซั่งกวนที่ตะเบ็งเสียงขึ้นลงมืออยากรวดเร็ว เขาจับจังหวะได้ดีมากคุณชายอวิ๋นที่สิบสองหนังตากระตุก คิดว่าตนเองคงห้ามไม่ทันซึ่งเขาก็ไม่ได้ต้องการจะห้าม ทว่า…ฉากที่ทำให้ทุกคนคิดไม่ถึงเลยได้ปรากฏขึ้นแล้วเพียะ
นายท่านซั่งกวนที่ซัดฝ่ามือออกไป เขาตบไม่โดนแม้แต่ชายเสื้อของเยี่ยนอวี๋ เพราะจังหวะที่เขายื่นมือออกมาก็ถูกซัดกระเด็นออกไปแล้วไม่เพียงเท่านี้…“สิ้นใจแล้ว?”
