ของอินหลิวเฟิงแล้ว“นายท่าน”เหล่าทวยเทพโค้งตัวคำนับ ทำท่าจะพูดอะไร แต่เยี่ยนอวี๋เดินไปหยุดอยู่ข้างหน้าค่ายกลที่อินหลิวเฟิงสร้างไว้แล้วมันเป็นค่ายกลที่มีรูปแบบการสร้างที่แตกต่างจากสวรรค์เก้าชั้นฟ้าโดยสิ้นเชิง ทันทีที่เยี่ยนอวี๋เห็นนางก็รู้ว่าเป็น ‘ฝีมือ’ ของสามีนางจริงๆ
“นายท่าน หลังจากค่ายกลเริ่มทำงาน สามารถคงอยู่ได้มากสุดเจ็ดวัน ซึ่งหมายความว่าไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ ท่านต้องกลับมาภายในเจ็ดวัน มิเช่นนั้นท่านจะกลับมาไม่ได้อีก นี่คือคำกำชับของจวินโฮ่ว” อินหลิวเฟิงกำชับอย่างจริงจังเยี่ยนอวี๋พยักหน้า “ข้าจะไปหลุมศพเดี๋ยวนี้ นำทุกสิ่งของที่นั่นไปด้วย”“มิต้อง” อินหลิวเฟิงกลับเอ่ย “จวินโฮ่วตระเตรียมไว้แต่แรกแล้วเมื่อค่ายกลนี้เริ่มทำงานก็จะเกิดปฏิกิริยากับค่ายกลผนึกของทางนั้นเมื่อท่านเข้าไปในค่ายกลแล้ว ท่านเพียงแค่ต้องรอให้ค่ายกลผนึกเข้ามาถึงครานั้น ไอมรณะแดนมืดนิรันดร์ในค่ายกลผนึกจะพยายาม‘ดิ้นหนี’ นั่นคือการต่อสู้ดิ้นรนของเจตจำนงที่หลงเหลือของอวิ๋นเหลียน ท่านเพียงต้องแน่ใจว่าไม่ว่า ‘นาง’ จะดิ้นรนอย่างไร ท่านก็จะควบคุม ‘นาง’ กลับไปที่เดิมได้”เยี่ยนอวี๋ชะงัก… นางคิดไม่ถึงว่าแม้แต่เรื่องนี้ สามีนางก็เตรียมไว้หมดแล้ว เทพองค์อื่นๆ เองก็คิดไม่ถึงเช่นกัน พวกเขาล้วนชะงักงัน“ดังนั้น ตั้งแต่เมื่อสามหมื่นปีที่แล้วจวินโฮ่วก็ทำนายถึงทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้ได้แล้วหรือ ไหนบอกว่าความทรงจำของเขาไม่สมบูร
