ะปฐมราชินีลงมือรวดเร็ว พวกเขา รวมถึงตัวปฐมราชินีเองคงพังทลายและสลายไปกลายเป็นความว่างเปล่าแล้ว“เด็ดขาดจริงๆ” มหาเทพมากมายปาดเหงื่ออย่างรู้สึกหวาดผวาคิดว่าหากตกอยู่ในห้วงเวลาสำคัญเช่นนั้น ตนเองคงตัดสินใจอย่าง
เด็ดขาดเช่นนั้นไม่ได้ และยังสามารถพลิกสถานการณ์ได้อย่างสงบมาก…เมื่อเห็นว่าทุกอย่างกลับเข้าที่แล้ว เซ่าเฮ่าก็โล่งอก เมื่อเขาหันไปกลับพบว่า “ซีซี กรงเล็บของเจ้ายังแตกร้าวอยู่?”ทุกอย่างจบลงแล้วไม่ใช่หรือ?สวรรค์เก้าชั้นฟ้าฟื้นฟูแล้วไม่ใช่หรือ?แต่แล้ว…ไม่ใช่เช่นนั้น เพราะว่าเทพอัสนีมุดออกมาจากจักรวาลดั้งเดิมแล้ว “นายท่าน”เยี่ยนอวี๋ที่รีบนำอวิ๋นเหลียนที่ยังร้อง ‘โอ๊ยๆ’ ไม่หยุดเข้าไปในภาพม้วนขุนเขาและท้องทะเลก็อุ้มเด็กน้อยเข้ามาและหายตัวกลับเข้าไปในจักรวาลดั้งเดิมทันที นางรู้ดีว่าที่เทพอัสนีรีบมุดออกมาต้องเป็นเพราะสถานการณ์ของสามีนางแย่แล้วต้าซือมิ่งในครานี้…
