ิญญาณแยกอีกดวงหนึ่ง” เซ่าเฮ่าไม่รู้สึกประหลาดใจ เพราะว่าอวิ๋นเหลียนให้ความรู้สึกว่านางแข็งแกร่งมาก เท่าที่เขาดูถึงแม้นายท่านจะลงมือเองก็ไม่สามารถกำจัดอวิ๋นเหลียนได้อย่างสะอาดหมดจด เช่นนั้น…
ตี้จวิ้นครุ่นคิดพลางขมวดคิ้วอย่างกังวล “ไม่ใช่ว่าจะมีผู้แข็งแกร่งยุคก่อนหน้าอีกนะ”“โชคดีที่เจ้าไม่ใช่เจ้าวิหคทมิฬ” เซ่าเฮ่าอดพูดไม่ได้ มิเช่นนั้นคงพูดถูกต้องอีกแน่ ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เชียว แค่คนเดียวก็รับมือยากแล้ว“ไม่มีแล้ว มีแค่นาง” เยี่ยนอวี๋มั่นใจในเรื่องนี้มาก “นางเองก็แข็งแกร่งมากจริงๆ แต่ข้าพอจะรู้ว่าร่างจริงของนางอยู่ที่ไหน พวกเจ้าพักผ่อนสักครู่ เราจะออกเดินทางในอีกหนึ่งเค่อ”“รีบเช่นนี้เลยหรือ” เซ่าเฮ่าครุ่นคิด “ควรจะเตรียมตัวให้ดีก่อนหรือไม่”“ไม่ต้อง ไม่มีเวลาแล้ว” เยี่ยนอวี๋พูดพลางยังจับมือของตี้จวิ้นตี้จวิ้นตกใจรีบหดมือของตนกลับมาและพูดขึ้นว่า “อาจารย์ท่านจะพูดก็พูด อย่าแตะไม้แตะมือ กลับไปอาจารย์พ่อดอกบัวขาวนั่นคงลอบจัดการข้าแน่”เยี่ยนอวี๋ “…”นางเม้มปากเล็กน้อย พูดตรงไปตรงมาว่า “สามีไม่ทำเช่นนั้นหรอก”ถึงอย่างไรตี้จวิ้นก็เก็บมือของตนเองแล้ว ซีหวังหมู่จึงยื่นกรงเล็บที่กำลังแตกร้าวคู่นั้นให้เยี่ยนอวี๋ “ใช้ของข้าเถอะ จวินโฮ่วคงไม่ถือสากับอสูรเพศเมียหรอก”
“ก็ไม่แน่หรอก” ตี้จวิ้นกล่าว “อาจารย์พ่อใจแคบจะตาย”เด็กน้อยที่ได้ยินดังนั้นก็มุดศีรษะออกมาจากซอกคอของท่านแม่เขามองตี้จวิ้น “พูด อะไร”“ไม่
