วรรค์เก้าชั้นฟ้าข้า เคารพตำหนักไท่ชาง ฟังบัญชาปฐมราชินีหยวนชู” หยวนสื่อเทียนจุนตอบอย่างหนักแน่น และยังเน้นคำว่า ‘ตำหนักไท่ชาง’ อย่างชัดถ้อยชัดคำคำว่า ‘ตำหนักไท่ชาง’ คำนี้ย่อมเรียกความทรงจำที่ฝังลึกอยู่ในใจของเหล่าทวยเทพขึ้นมา นั่นก็คือ… ภาพที่ปฐมราชินีหยวนชูเรียก
เหล่าขุนเขาและท้องทะเลทั้งหมดกลับมาในครานั้น ซึ่งเพียงพอที่จะทำให้เหล่าทวยเทพพลันรู้สึกเหมือนกับว่าเหล่าขุนเขาและท้องทะเลปรากฏขึ้นอีกครา ทำให้พวกเขาเงียบงันด้วยสัญชาติญาณ ไม่ได้ตอบคำบัญชาของไท่เฮ่าทว่ามารฝูหมั่วกลับยิ้มหยัน “ที่ปฐมราชินีสามารถเรียกเหล่าขุนเขาและท้องทะเลกลับมาได้ในครานั้น ล้วนเป็นเพราะนางเพิ่งกลับตำหนักสวรรค์ นางสามารถปรากฏตำนานในอดีตอีกครั้งในเวลาสั้นๆ โดยใช้โอกาสที่ได้กลับมา มันเป็นเพียงตำแหน่งชั่วคราว ไม่ยืนยงมิหนำซ ้า ตราบใดที่เจ้าแซ่หรงนั่นตาย หัวใจที่ถูกหลอกลวงของปฐมราชินีก็จะได้รับการฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว ถึงครานั้นปฐมราชินีก็จะไม่ทำลายสรรพชีวิตสวรรค์เก้าชั้นฟ้า”เมื่อพูดจบ มารฝูหมัวไม่ปล่อยให้ผู้ใดมีโอกาสแย้งก็บัญชาเสียงดังว่า “เทพทั้งหลาย ลงมือเถิด”ซู่เหล่าทวยเทพที่เดิมทีกำลังลังเลจริงๆ เห็นได้ชัดว่าล้วนคิดว่าสิ่งที่มารฝูหมัวพูดมีเหตุผล พวกเขาถูกกระตุ้นจนชูอาวุธวิเศษออกมาและเข้าใกล้ทางเข้าจักรวาลดั้งเดิม
เทียนตี้ย่อมไม่ถอย มารฝูหมัวยิ้มอย่างเย็นชา “ข้าอยากเห็นจริงๆ ว่าตี้จวิ้นเจ้าจะสังหารเผ่าเทพเพียงเพ
