ื่อจักรพรรดิอสูรที่ไม่ข้องเกี่ยวกับตนผู้หนึ่งหรือไม่”เซ่าเฮ่าหน้าเคร่งขรึม ยังคงคิดไม่ออกว่าเหตุใดเทียนตี้จึงมอบมงกุฎจักรพรรดิให้ บัดนี้ไม่สามารถสั่งให้ทวยเทพที่ถูกหลอกลวงถอยออกไป กลับกลายเป็นว่าเราเสียเปรียบมากกว่ามิใช่หรือทว่าเขาเพิ่งจะคิดเช่นนี้เสร็จก็เห็นว่า…แซ่ดจู่ๆ แสงจางๆ ก็ปรากฏขึ้นบนมงกุฎจักรพรรดิของมารฝูหมัวความเคลื่อนไหวนี้ย่อมหนีไม่พ้นการรับรู้ของมารฝูหมัว แต่แล้ว…แทบจะในเวลาเดียวกัน…“คุกเข่าซะ”ตี้จวิ้นที่รอบกายระเบิดแสงสีม่วงเข้มออกมาได้ปลดปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์ระดับผู้สร้างออกมาวิ้งตำหนักไท่ชางอันเก่าแก่วิ้งทะเลหมอก ภูเขา และแม่น ้าอันเก่าแก่
วิ้งสสารสิ่งมีชีวิตโบราณล้วนจำลองออกมาจากร่างกายของตี้จวิ้นและพุ่งใส่มารฝูหมัวอย่างจัง“ฮึ”มารฝูหมัวกลับไม่เห็นตี้จวิ้นในสายตา ยังสะบัดแขนเสื้อตะคอกว่า “ไม่เจียมตัว ออกไปซะ…”ตูมพลังระดับผู้สร้างของตี้จวิ้นปะทะกับพลังของมารฝูหมัวทันทีจากนั้น… ตุบมารฝูหมัวคุกเข่ากลางอากาศทันที“บัดซบ”เหล่าทวยเทพเบิกตากว้าง มองภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อนี่มัน…เพียงกระบวนท่าเดียวของตี้จวิ้นก็ทำให้มารฝูหมัวคุกเข่าลงแล้ว?นี่มัน… ไม่จริงใช่หรือไม่แม้แต่เซ่าเฮ่าและหยวนสื่อเทียนจุนก็เผยสีหน้าเหลือเชื่อออกมาทว่า…
“เพราะมงกุฎจักรพรรดิ”เซ่าเฮ่าที่แสงวาบผ่านนัยน์ตามองไปที่มงกุฎของมารฝูหมัว จู่ๆ ก็ตระหนักรู้ว่า “หลังจากที่เสี่ยวจวิ้นจวิ้นเลื่อนขั้นก็ได้ ‘แทนที
