แรกที่เยี่ยนอวี๋ปล่อยร้องโฮอย่ำงไม่สำมำรถควบคุมตนเองได้นำงเจ็บปวดหัวใจยิ่งนัก… รำวกับถูกบีบหัวใจอย่ำงรุนแรง และถูกฉีกกราชำกซ ้ำแล้วซ ้ำเล่ำทว่ำรอบกำยของนำงกลับมีแสงสีม่วงอร่ำมจำงๆ ค่อยๆ สว่ำงขึ้นเหมือนกับว่ำมีเสียงอันสง่ำก ำลังพูดว่ำ “เด็กดี รอข้ำนะ”กลับท ำให้เยี่ยนอวี๋น ้ำตำไหลหนักกว่ำเดิม “สำมี”น่ำเสียดำย…
สำมีของนำงไม่ได้ตอบนำง ควำมมืดก็ค่อยๆ สลำยไป ถูกทดแทนด้วยสีม่วงอร่ำม ปกคลุมนำงไว้อย่ำงแน่นหนำ ปกป้องนำงให้ก ำเนิดในเรือนของเจ้ำส ำนักน้อยของส ำนักชำงอู๋ทว่ำ… แสงสีม่วงติดตำมนำงลงไปในส ำนักชำงอู๋ด้วย เยี่ยนอวี๋เข้ำใจในทันทีว่ำเหตุใดพวกเขำจึงพบเจอที่ชำงอู๋ เพรำะว่ำวิญญำณส่วนหนึ่งของเขำปกป้องนำงเข้ำสู่วัฏจักร ดังนั้น… เขำในชำตินี้จึงไปรักษำตัวและต่อชีวิตที่ชำงอู๋ดังนั้น… อันที่จริงแล้วเขำในชำตินี้เมื่อกลับมำเกิดอีกครั้งจึงเป็นเพียงต้ำซือมิ่งในรำชวงศ์หนึ่งของเผ่ำมนุษย์ในตอนแรกครำนั้นทุกคนในต้ำซย่ำเห็นเขำเป็นบุรุษมำกควำมสำมำรถผู้ลี้ลับและแข็งแกร่งที่สุด กลับไม่รู้ว่ำเขำเป็นผู้สูงส่งเหนือสำมโลกที่คอยมองกำรเกิดแก่เจ็บตำยของสรรพชีวิตเพรำะว่ำนำง เขำจึงจุติมำเป็นมนุษย์สำมัญชนเพรำะว่ำนำง เป็นเพียงเพรำะนำง….เยี่ยนอวี๋ถึงกับก ำลังคิดว่ำ หลังจำกที่เยี่ยนจื่ออวี๋ในโลกมนุษย์ผ่ำนเรื่องรำวชีวิตอันทุกข์ทรมำนเช่นนั้นแล้ว ยังมีโอกำสเกิดใหม่ก็เป็นเพรำะเขำเช่นกัน
ถึงอย่ำงไรลมหำยใจแห่งวิญญำณของนำงก็บอ
