าทำไม่ได้ ถึงเจ้าจะเล่นลูกไม้อีกมากมาย
เพียงใดก็ทำไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เจ้าก็ไม่สามารถเข้าจักรวาลดั้งเดิมได้ดังนั้นเจ้าคิดจะกำจัดอาจารย์พ่อผ่านมือของข้า จากนั้นเจ้าก็จะได้เข้าจักรวาลดั้งเดิม ส่งอาจารย์กลับสู่ธรรมชาติ เพื่อให้บรรลุจุดประสงค์ที่จะปกครองสวรรค์เก้าชั้นฟ้า” เทียนตี้เข้าใจทุกอย่างจิตใจนั้นผ่องใสราวกับคันฉ่องสว่างเซ่าเฮ่ากลับตกใจกับคำพูดของเทียนตี้ เรื่องอื่นเขารู้ แต่ว่า…เทียนตี้มั่นใจได้อย่างไรว่ามารฝูหมัวคนนี้ไม่สามารถเข้าไปจักรวาลดั้งเดิมได้หยวนสื่อเทียนจุนเองก็ชะงักงันไปครู่หนึ่ง ถึงอย่างไรก่อนหน้านี้จักรพรรดิเซวียนหยวนก็เคยเข้าไปจักรวาลดั้งเดิมแล้ว จักรพรรดิเซียนหยวนก็อยู่กลุ่มเดียวกับจักรพรรดิฝูซีมิใช่หรือแต่เทียนตี้รู้ ทั้งยังมั่นใจมาก เพราะว่าเขาเคย ‘ติดตาม’จักรพรรดิเซวียนหยวน ถูกพาออกจากจักรวาลดั้งเดิม เขาจำได้อย่างชัดเจนว่า…ขณะที่จักรพรรดิเซวียนหยวนออกจากจักรวาลดั้งเดิม ลมหายใจแห่งชีวิตของเขาอ่อนแอลงมากทว่าครานั้นเทียนตี้ไม่ได้คิดมาก จนถึงเมื่อครู่นี้ จนเมื่อมารฝูหมัวบีบบังคับให้สละบัลลังก์จู่ๆ เทียนตี้ก็ปะติดปะต่อเรื่องราวทุกอย่างได้แล้ว
เขาเดาว่าอาจารย์พ่อดอกบัวขาวนั่นคงได้สร้าง ‘กลไก’บางอย่างสำหรับขัดขวางมารฝูหมัวไว้ดังนั้น…“เจ้าบีบบังคับให้สละราชสมบัติ นอกจากจะต้องการให้ข้าประหารชีวิตอาจารย์พ่อตามคำร้องขอของเหล่าทวยเทพ และก็คิดว่าหากทำไม่สำเร็จก็จะรัฐ
