ที่อยากทำสำเร็จหมดแล้ว สิ่งที่เสียใจมากที่สุดก็คือไม่สามารถอยู่กับสามีจนแก่เฒ่า
ทิ้งเขาอยู่เพียงลำพัง ทำให้เขาต้องแบกรับความทรมานจากการสูญเสียภรรยาหากนางเกิดใหม่แล้วต้องแลกกับการตายจากของสามี เช่นนั้นการเกิดใหม่ของนางจะมีความหมายอะไรดังนั้น จางอวิ๋นเมิ่งอยากจะถือโอกาสคุกเข่าขอบคุณให้เทียนตี้ทว่าเทียนตี้ย่อมไม่ปล่อยให้นางได้ทำ เขาใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ประคองนางไว้แล้ว “หากท่านป้าคุกเข่าลงไปจริงๆ อาจารย์ตื่นมาต้องกระทืบข้าแน่ อย่าทำร้ายข้าเลย”จางอวิ๋นเมิ่งจึงลุกขึ้น ทว่า…“เนะ…”เสียงหน่อมแน้มของเด็กน้อยทำเอาทุกคนระวังตัวกันทันทีอินหลิวเฟิงรีบทำเสียง ‘ชู่’ ในขณะเดียวกันก็เดินย่องไปข้างหน้าแอบดูเด็กน้อยอย่างอย่างระมัดระวังจากนั้นเขาก็พบว่าเนื่องจากเจ้าตัวน้อยถูกพ่อแม่หนีบจนรู้สึกไม่สบาย เขาจึงประท้วงขึ้นในขณะที่ยังหลับ ละขยับร่างกายให้ได้ท่าที่สบายก่อนจะหลับต่อไป อินหลิวเฟิงถอนหายใจโล่งอกแม้เยี่ยนชิงจะรับผิดชอบงานปลอบเด็กน้อย แต่ทุกคนยังคงกลัวมากอยู่ดี
ท่านเสี่ยวเป่าดูอ่อนโยน แต่โมโหขึ้นมา จักรวาลดั้งเดิมก็ต้องสั่นสะเทือน“เราออกไปคุยข้างนอกเถอะ ข้ากลัวว่าเสียงจะดังทำให้ท่านเสี่ยวเป่าตื่น” อินหลิวเฟิงเสนอกับทุกคนอย่างขี้ขลาดเยี่ยนชิงเองก็พยักหน้า “ออกไปก็ดี ให้เสี่ยวเป่านอนนานหน่อยเขาดูเหนื่อยไม่น้อย”“ใช่ๆๆ ออกไปกันเถอะ” เทียนตี้ที่คิดถึงครานั้นถูกเจ้าตัวน้อยทั้งทุบและถลึงตามองก็รู้สึกขนหัว
